We mogen inmiddels weer in kleine groepen muziek maken als we maar de nodige afstand kunnen bewaren. Gistermiddag hebben we dat dan maar gedaan. Het is wel fijn dat het ‘normale’ leven weer een beetje terug komt. Want voor ons ons zijn weinig dingen leuker dan muziek maken…..
Gedurende de ‘intelligente lockdown’ hebben Laura en ik natuurlijk wel gewoon samen muziek gemaakt, maar verder stond alles een beetje op een laag pitje. Geen repetities met Stringtime of the Hillbilly Holler, geen optredens en geen jamsessies. Tegelijkertijd bedachten bands wel leuke dingen om te laten zien, bijvoorbeeld video’s opgenomen vanaf verschillende plekken. Dat heb ik ook geprobeerd, hier het resultaat.
Ik kwam in april een mooi instrument tegen op mijn favoriete winkel (Marktplaats). Een Oostduitse gitaar uit de jaren ’50.
Het is een gitaar met de nodige deuken en scheuren (allemaal gereapreerd), en hij klinkt zoals hij er uit ziet: Oud!
Na een weekend in Noord Holland twee jaar geleden was het vorig jaar een driedaags verblijf in België.
We hadden weer eens een heus kasteel gehuurd, niet voor het eerst.
Veel muziek gemaakt natuurlijk, maar ook de tijd genomen voor een paar fotosessies voor promotionele doeleinden.
Dit weekend bleek voor het eerst dat activiteiten net even anders aanvoelen als Wouter er niet bij is……
Onze goede vriend en ex Stringtime-gitarist Wouter Pothoven is vorig jaar op 7 oktober overleden.
Hij heeft een half jaar gevochten tegen longkanker, maar hij heeft het gevecht niet kunnen winnen. We hebben veel contact met elkaar gehouden in zijn laatste half jaar en hebben hem nog op zijn sterfbed bezocht. Zijn laatste woorden aan ons waren : “Bedankt voor de muziek.”
Wij moeten vooral hem bedanken voor zijn onnavolgbare gitaarspel en goede vriendschap. Op zijn crematie heb ik onze vriendschap onder woorden proberen te brengen en hebben we met Stringtime een laatste nummer voor hem gespeeld…….
Vorig jaar september ging ik 5 dagen met Len op stap.
In Lindelbrunn (Duitsland) is één van de oudste bluegrass evenementen van Europa, het werd tijd voor mij om daar een keer heen te gaan.
Het is een 4 daagse picking party midden in het bos, alleen op uitnodiging.
Het was hartstikke leuk, al komt dat mede doordat het prachtig weer was. De faciliteiten binnen zijn zeer beperkt, maar in het najaarszonnetje was het prima muziek maken.
We hebben een paar keer opgetreden met een groot gezelschap onder de noemer “Americana in the Round”. Het idee hierachter is dat we verschillende akoestische muziekstijlen kunnen laten horen met verschillende zangers/zangeressen. Naast de muziek is het gesproken woord tussendoor -aankondigingen en de nodige grappige intermezzo’s- bijna net zo belangrijk.
In augustus 2019 deden we het voor de derde keer!
We waren in mei 2019 maar liefst twee keer in Paradiso. Na Mandolin Orange was het 26 mei de beurt aan de Milk Carton Kids om een concert te geven. De Milk Carton Kids bestaan uit twee mannen die met twee akoestische gitaren en mooie zangstemmen prachtige ingetogen muziek maken. Daarnaast zijn ze ook nog eens bijzonder grappig.
In mei 2019 hadden we het genoegen om onze muzikale voorbeelden Mandolin Orange 2 keer te zien. We zagen ze in zowel de lelijkste (binnenzaal Oosterpoort) als de mooiste (grote zaal Paradiso) concertzaal van Nederland.
Beide concerten waren zoals altijd fantastisch!!!
Wij bezochten in 2019 voor de 10e keer het bluegrassfestival in Noorwegen. Natuurlijk hebben we ook nu weer een geweldige tijd gehad, maar de eerlijkheid gebied me te zeggen dat het heel anders was dan voorgaande jaren. Onze voormalige Stringtime gitarist Wouter was er namelijk niet bij deze keer. Wouter kreeg in april de diagnose longkanker en zat in een proces van chemotherapie.
We hielden hem (op zijn verzoek) op de hoogte van onze belevenissen en stuurden hem regelmatig foto’s en filmpjes. Zoals altijd was het ook nu weer prima weer…..
