Cellarhouse

Ons optreden van afgelopen zondag is in zijn geheel gefilmd. Een klein fragment daarvan is op de wijkwebsite terecht gekomen, de rest van het optreden is na onze goedkeuring op YouTube gezet.
Het was het tweede optreden van ons trio, het is in zijn geheel hieronder terug te kijken. Nou ja, het muzikale gedeelte in ieder geval. De aankondigingen, de grapjes, de verhaaltjes zijn er uit gehaald. Zo blijft de video hopelijk ook na één keer kijken een beetje interessant.

Zo, dat was lang geleden, dat we voor het laatst hebben opgetreden.
In de Corona periode hebben we één keer voor een handjevol mensen gespeeld in stadsboerderij de Wiershoeck in Groningen. Dat super kleinschalige optreden is goed bevallen, we mochten daarom gisteren nog een keer terug komen, nu voor een optreden in de tuin. Het werd een fantastische middag: ongedwongen, lekker gespeeld, leuke reacties van het publiek. We speelden met ons drieën (A Couple of Strings XL), volgende week doen we het nog een keertje over, dan met z’n achten.

De muziek ligt al een hele tijd stil. Zowel met Stringtime als met the Hillbilly Holler hebben we al heel lang niet meer samen gespeeld. Maar het ziet er naar uit dat er ligt is aan het eind van de tunnel en dat we binnenkort weer muziek gaan maken met anderen.
Zo lijkt het er op dat we dit jaar het vorig jaar afgelaste concert in Anloo gaan inhalen. Op 1 augustus geven we voor de derde keer een “Americana in the Round” concert in openluchttheater “de Speulkoel” in Anloo.
Daarnaast zijn we gevraagd om met “A Couple of Strings” komende zomer te spelen in de tuin van stadsboerderij “De Wiershoeck”. In oktober hebben we daar een heel kleinschalig optreden gedaan en dat is blijkbaar goed bevallen.
Hieronder deel ik nogmaals een kleine compilatie van ons laatste Americana concert in Odoorn. In augustus kan iedereen een heleboel nieuwe nummers verwachten.

Soms schrik ik enorm van de berichten die ik tegen kom op Facebook.
Gisteren ontplofte mijn tijdlijn bijna van alle berichten over Yves Aerts, een bluegrass zanger en -gitarist uit België, al een tijdje woonachtig in Zweden. Op Paasmaandag zijn Yves en zijn vriendin overleden tijdens een kano-ongeluk in Zweden.
We kenden Yves redelijk en hielden enorm van zijn muziek.
Verschillende bands waar hij in heeft gespeeld hebben we met Boet’n Deure geprogrammeerd. We kwamen Yves daarnaast natuurlijk ook tegen op de bluegrassfestivals die we bezochten. De laatste jaren (vanaf 2016) zagen we hem ook in Noorwegen, waar hij onder andere als docent de gitaarworkshops leidde.
De laatste keer heeft Yves een tijdje met Laura en mij meegespeeld bij ons voor de tent. Als Yves mee speelde werd ieder nummer mooier, ook bij ons. Je kunt Yves vinden op Youtube; onder andere solo, met Rocks and Ivy of met de Sons of Navaronne. Het Franse festival “La Roche sur Foron” maakte de volgende tribute.

Ik kwam op Marktplaats een gitaar tegen die ik nog op mijn verlanglijstje had staan: Een prachtige Eastman E10OM. De verzameling gitaren wordt inmiddels wel erg groot, dus de 12-snarige gitaar heb ik te koop gezet, daar wordt te weinig op gespeeld.
Op de terugweg heb ik een stop gemaakt langs het Tjeukemeer. Mooi dichtgevroren, maar schaatsen op het het meer lijkt me niet te doen.

De laatste keer dat we voor publiek hebben gespeeld was in februari met Stringtime. Dat is dus al 8 maanden geleden. Gelukkig hebben we afgelopen zondag weer gespeeld, deze keer met een uitgebreide uitvoering van ons duo ‘A Couple of Strings’. Samen met Len kunnen we inmiddels ook als trio optredens verzorgen onder de naam ‘A Couple of Strings XL’ (extra Len).
Er waren zondag maar heel weinig mensen, maar dat was ook de bedoeling. De ruimte was niet groot en in de hele ruimte gold natuurlijk de anderhalve meter regel.
Het werd wel een hele leuke middag en ik kwam er achter dat enige regelmaat in optredens zo zijn voordelen heeft. Muzikaal ging het allemaal wel oké, maar ik merkte in mijn aankondigingen dat ik het lastig vond. Ik bereid mijn praatjes tussen de nummers nooit voor, er ontstaat altijd wel wat. Maar deze keer vond ik het moeilijk. Maar goed, weer wat geleerd!

Nederland kent naar mijn mening twee geweldige coverbands: The Analogues zijn onovertroffen in het spelen van repertoire van the Beatles en Her Majesty heeft zich (na the Beatles) de laatste jaren toegelegd op het spelen van muziek van Crosby, Stills, Nash & Young. We probeerden al een tijdje een concert van Her Majesty bij te wonen, maar het mislukte steeds. In 2016 hadden we kaartjes gekocht voor een concert in Iduna, maar dat concert ging vanwege een blessure van de drummer niet door. Het concert werd vervolgens ingehaald op een moment dat wij in Noorwegen zaten. Ook later lukte het niet, bijvoorbeeld omdat we zelf een concert hadden (september 2018).
Afgelopen zaterdag speelde Her Majesty in de tuin van de Amer, een coronaproof concert. Ze speelden onder andere het album Déja Vu en het was prachtig! Het werd een masterclass harmony singing.

Bluegrass Poolshoogte beleeft een vreemd jaar. Wat de slotdag van een concertreeks had moeten worden was zondag de enige concertdag van het jaar. Maar bezoekers waren blij dat Laura en ik toch nog een middag organiseerden. Het werd een bijzondere middag waarbij in het midden van een flinke regenbui nog 40 bezoekers bleven zitten om het concert tot het einde mee te willen maken. Velvet Joe & the Bluegrass Diamonds maakten er dan ook een feest van. Naast de mooie muziek heb ik genoten van het plezier dat de bandleden uitstraalden en van de aankondigingen van Joris. Ze waren amusant, informatief, grappig en verdrietig. Joris vertelde bijvoorbeeld het verhaal dat hij Wouter Pothoven als één van de eersten ontmoette op de EWOB, de plek waar tot voor enkele jaren heel bluegrass minnend Nederland samen kwam. Het deed me goed dat Joris bij Poolshoogte een nummer aan Wouter opdroeg. Top! Thijs & Joshua speelden in het voorprogramma. Ik weet niet wie van die twee uiteindelijk gaat doorbreken, maar zo’n 50 mensen kunnen over een jaar of 10 zeggen dat ze erbij waren, die bijzondere dag in het bos in Odoorn. Als je 45 minuten speelt in een voorprogramma en het publiek wil unaniem een toegift, dan doe je het geweldig! En dat was het ook: (Bluegrass)klassiekers en eigen nummers, virtuoos spel op gitaar en banjo, van mij mogen ze volgend jaar nog een keer terug komen.

Terwijl de coronamaatregelen langzaam worden versoepeld heb ik de concerten bij Poolshoogte geannuleerd tot in ieder geval 1 september. Dat betekent dat er dit jaar waarschijnlijk maar 1 zondagmiddag zal zijn met een bluegrassconcert. Op 6 september zullen Velvet Joe and the Bluegrass Diamonds optreden.
Tot die tijd is het ook hier behelpen….
Gisteren hebben we ons beholpen met een middag jammen. Met zo’n 10 muzikanten hebben we een leuke middag gehad in de schaduw van de eik.
Mijn inbreng was redelijk minimaal, volgens mij heb ik maar zo’n 3 nummers gezongen. Maar als alles goed is ben ik binnen een paar weken weer fit genoeg om een groter aandeel in de jams te hebben.
(Met dank aan Anja voor de foto van Laura en mij)