De derde dinsdag in september werd gisteren een bijzondere Prinsjesdag. Natuurlijk vanwege het Corona virus dat maar van geen wijken weet, maar ook omdat het de warmste prinsjesdag ooit werd!
En natuurlijk had ik voor de TV kunnen gaan zitten, de troonrede en alle daarop volgende interviews met ministers en kamerleden kunnen bekijken, maar ik had een beter plan.
Samen met Arnold was het gisteren eindelijk zover, ons jaarlijkse kanotochtje. Arnold had gezorgd voor de kanoroute; vanaf de haven in Leek ging het naar het Leekstermeer. Vandaaruit voeren we over het Kret en het Oude Diep. Mijn topografische kennis laat mij regelmatig in de steek, maar mijn Google Timeline geeft aan dat we bij Lettelbert, Enumatil, Pasop, Het Kret, De Jammer en Boerakker zijn geweest. Het zal een tocht van zo’n 18 kilometer zijn geweest. Evenals bij de Tour de France was ook bij onze tocht bijna geen publiek, alleen wat koeien en schapen. Toch ontmoetten we een fietser die ons enthousiast begroette, een praatje maakte en vervolgens weer verder fietste. Zo’n drie kwartier later stond dezelfde man in zijn eigen imposante tuin ons min of meer op te wachten. We werden uitgenodigd voor een bakje koffie en Rense begon enthousiast te vertellen over zijn eigen gebouwde huis en zijn huidige werkzaamheden: het knopen van netten en het bouwen van toestellen voor survivalruns over de hele wereld. Onze kanotocht sloten we traditioneel af met lekker eten, deze keer op het terras van mediterraan restaurant Marhaba in Drachten.
Een prachtige Prinsjesdag!