Cellarhouse

De Harz is echt prachtig. Er is veel te doen, je kunt er fijn wandelen, er zijn mooie dorpen en steden, druipsteengrotten en de natuur is heel mooi. Maar we schrokken wel toen we op de eerste dag van de vakantie de Harz binnenreden. We zagen grote stukken natuur waar geen levende boom op te zien was. In de omgeving van de hoogste berg in de Harz, de Brocken, waren alle naaldbomen dood.
De boomschorskever valt de bomen aan en als gevolg van de klimaatverandering (ook in de Harz is het warm) kunnen de bomen zich niet verweren tegen de aanvallen van de kever.
De dode bomen worden niet meer gerooid. Op een gegeven moment vallen ze om. Gelukkig zijn de naaldbomen in de Harz geen inheemse bomen. Langzamerhand zal er een nieuw bos ontstaan op de plekken waar de naaldbomen verdwijnen. Dit strekt zich uit over een groot gebied in de nabijheid van de Brocken, maar gelukkig is de Harz nog veel groter.
Op de foto’s hieronder zie je daarnaast onder andere het bosbad wat bij ons recreatiepark aanwezig was en de zipline waarmee de meiden een tocht naar beneden hebben gemaakt naar het boomkroonpad.

De Harz is vol met mooie dorpen en steden die hun Middeleeuwse schoonheid grotendeels hebben weten te behouden. We hebben twee steden bezocht (Quedlinburg en Werningerode) en één klein dorpje (Stolberg). Met name Werningerode viel ook bij de dames goed in de smaak, want daar kon je ook nog eens prima winkelen in een mooie omgeving.

In 2013 waren we ook in de Harz. Een aantal plekken die we toen hebben bezocht hebben we dit jaar weer bekeken. Veel activiteiten in de Harz zagen er bekend uit. De grootste verandering ten opzichte van 12 jaar geleden was te zien op de plek die eigenlijk de grootste toeristische trekpleister van de Harz is, de Hexentanzplatz in Thale. De commercialisering had daar genadeloos toegeslagen. Het was er zo lelijk geworden dat ik er zelfs geen enkele foto heb gemaakt. De andere onderdelen nabij Thale waren nog wel min of meer hetzelfde gebleven, behalve dat het mooie amphitheater helaas niet toegankelijk was.

Ook dit jaar hadden we naast onze vakantie met ons tweeën wederom een tweede vakantie waarin we met ons vieren weg zijn gegaan. Dit jaar waren we alleen zonder Noa. Noa is vroeg aan haar stage begonnen, bovendien had ze al in het voorjaar besloten dat het eigenlijk wel tijd was om zonder ons op vakantie te gaan.
Jade mocht daarom een vriendin mee nemen, ze nam haar bestie mee die ze al kent vanaf groep twee van de basisschool. Jade gaat ieder jaar een een paar nachten bij Dide op bezoek als ze in Makkum met vakantie is (voorheen Lauwersoog), dit jaar konden we iets terug doen, nu was Dide met ons mee.
Ons eerste uitje in de Harz was een bezoek aan de Titan RT, een enorm grote hangbrug over een dal in de Harz.

Onze boot naar Denemarken vertrok vanuit Kristiansand. Onze laatste nacht in Noorwegen brachten we daarom door in een dorpje nabij Kristiansand: Øvrebø.
Nou is in Noorwegen in vrijwel iedere uithoek wel wat leuks te doen, zo ook in Øvrebø. Hier hebben we gewandeld over de Tømmerrenna.
Deze ‘glijbaan’ werd vroeger gebruikt om boomstammen op karretjes in te vervoeren. Tegenwoordig is het een wandeling door de mooie Noorse natuur; langs een waterval, een paar keer hoog over een riviertje, door een tunnel, en weer terug.

Er zijn veel redenen waarom Noorwegen voor mij het mooiste land is dat ik ken. Het reizen door Noorwegen is daar één van. Je rijdt in Noorwegen vrijwel constant door prachtige landschappen en dat ook nog eens in een bescheiden tempo. In Noorwegen bedraagt de maximum snelheid op het overgrote deel van de wegen namelijk 80 km. per uur en het in Nederland zo nu en dan populaire bumperkleven kent met in Noorwegen niet of nauwelijks. Het is dan ook geen hele grote straf als een deel van de terugreis naar Nederland wat langer duurt dan normaal. Het eerste deel van onze reis terug naar huis bracht ons bij onze “vaste” camping MAX in Kongsberg, waar we een nacht hebben doorgebracht in “ons huisje”.

Aanvankelijk zou de reis dit jaar naar Odda gaan. Vandaar was het plan om het nationaal park Folgefonna en de gelijknamige gletsjer te bezoeken. We kwamen er echter een paar weken geleden achter dat vrienden Jan en Gea met hun zoons en schoondochters op hetzelfde moment in Noorwegen zouden zijn. Het was voor ons niet zo moeilijk om onze plannen om te gooien (we komen ieder jaar in Noorwegen, dus plannen voor dit jaar konden makkelijk een jaar worden uitgesteld). We hadden afgesproken om elkaar op camping Randsverk te ontmoeten, een camping aan de voet van de Jotunheimen, oftewel het huis van de reuzen.
Het gebergte Jotunheimen is het hoogste gebergte van Scandinavië. Galdhøpiggen, met 2469 meter de hoogste berg van Noorwegen, konden we vanaf camping Randsverk bezoeken. Het werden een paar prachtige dagen met mooie tochten over de Valdresflye, mooie wandelingen, een bezoek aan een ijstunnel, we zagen skiers, we kregen voorlichting over de gevolgen van klimaatverandering voor dit deel van Noorwegen, en we hadden een avond gevuld met muziek.

We hebben in de loop der jaren al aardig wat staafkerken gezien in Noorwegen. We bevonden ons nu in een gebied waar veel staafkerken te zien waren. We zagen de staafkerk van Lom, Høre en Øye van een afstandje, de staafkerk van Borgund hebben we bezocht.