Cellarhouse

Het Strenger i Gress festival was voor ons kort dit jaar. Maar toch was het weer de moeite waard. We hebben niet heel veel gejamd, maar we hebben wel meer met onze Noorse vrienden gepraat. Uiteindelijk heeft dat onder andere geresulteerd in een geweldige tip voor het vervolg van onze vakantie en daarnaast heeft het ook geleid tot een officiële uitnodiging om volgend jaar met Johanna’s Mountain Boys op het festival te komen spelen. Overigens hebben we daar niet eens om gevraagd, de programmeur van het festival heeft ons het afgelopen jaar gevolgd en vond dat wij wel een plek op het festival verdienen. De optredens op het podium waren dit jaar ook weer de moeite waard; van de bandlabs en het open podium tot de prachtige samenzang van Malin Pettersen met haar broer en van de Zweedse band “Fat Moose” tot de fantastische Amerikaanse “Jed Clark Band”.

Het was bijzonder. Ook al waren we een paar dagen later dan normaal op het festival, we stonden met de tent op vrijwel dezelfde plek als voorgaande jaren. Vrijwel alle vaste bezoekers hebben ook een vaste plek op het terrein.

Dit jaar brachten we voor de veertiende keer onze zomervakantie voor een deel door in Noorwegen. Het begon dit jaar wel wat anders dan voorgaande jaren; meestal kwamen we op maandag of dinsdag aan bij Gulsrud Leirstad nabij Vikersund, dit jaar vertrokken we pas op woensdag vanuit Groningen. We kwamen aan het begin van de avond aan in Hirtshals en waren pas donderdagavond in Vikersund. En nadat we binnen een uur de tent hadden opgezet reden we gelijk door naar het dorpshuis waar traditiegetrouw op donderdagavond de eerste concerten van het Strenger i Gress bluegrass festival plaats vonden.
Gelukkig waren we op tijd om onze favoriete Noorse band Strengeplukk te zien spelen.
Strengeplukk speelde voor het eerst op Strenger i Gress in 2017. Nadat wij toen buiten met “The Dutch Delegation” bij het grendehuset hadden gespeeld begon het te regenen, waarna Strengeplukk geheel akoestisch binnen een onvergetelijk concert gaf, net als dit jaar.