Ik kwam op Marktplaats een gitaar tegen die ik nog op mijn verlanglijstje had staan: Een prachtige Eastman E10OM. De verzameling gitaren wordt inmiddels wel erg groot, dus de 12-snarige gitaar heb ik te koop gezet, daar wordt te weinig op gespeeld.
Op de terugweg heb ik een stop gemaakt langs het Tjeukemeer. Mooi dichtgevroren, maar schaatsen op het het meer lijkt me niet te doen.
De laatste keer dat we voor publiek hebben gespeeld was in februari met Stringtime. Dat is dus al 8 maanden geleden. Gelukkig hebben we afgelopen zondag weer gespeeld, deze keer met een uitgebreide uitvoering van ons duo ‘A Couple of Strings’. Samen met Len kunnen we inmiddels ook als trio optredens verzorgen onder de naam ‘A Couple of Strings XL’ (extra Len).
Er waren zondag maar heel weinig mensen, maar dat was ook de bedoeling. De ruimte was niet groot en in de hele ruimte gold natuurlijk de anderhalve meter regel.
Het werd wel een hele leuke middag en ik kwam er achter dat enige regelmaat in optredens zo zijn voordelen heeft. Muzikaal ging het allemaal wel oké, maar ik merkte in mijn aankondigingen dat ik het lastig vond. Ik bereid mijn praatjes tussen de nummers nooit voor, er ontstaat altijd wel wat. Maar deze keer vond ik het moeilijk. Maar goed, weer wat geleerd!
Nederland kent naar mijn mening twee geweldige coverbands: The Analogues zijn onovertroffen in het spelen van repertoire van the Beatles en Her Majesty heeft zich (na the Beatles) de laatste jaren toegelegd op het spelen van muziek van Crosby, Stills, Nash & Young. We probeerden al een tijdje een concert van Her Majesty bij te wonen, maar het mislukte steeds. In 2016 hadden we kaartjes gekocht voor een concert in Iduna, maar dat concert ging vanwege een blessure van de drummer niet door. Het concert werd vervolgens ingehaald op een moment dat wij in Noorwegen zaten. Ook later lukte het niet, bijvoorbeeld omdat we zelf een concert hadden (september 2018).
Afgelopen zaterdag speelde Her Majesty in de tuin van de Amer, een coronaproof concert. Ze speelden onder andere het album Déja Vu en het was prachtig! Het werd een masterclass harmony singing.
Bluegrass Poolshoogte beleeft een vreemd jaar. Wat de slotdag van een concertreeks had moeten worden was zondag de enige concertdag van het jaar. Maar bezoekers waren blij dat Laura en ik toch nog een middag organiseerden. Het werd een bijzondere middag waarbij in het midden van een flinke regenbui nog 40 bezoekers bleven zitten om het concert tot het einde mee te willen maken. Velvet Joe & the Bluegrass Diamonds maakten er dan ook een feest van. Naast de mooie muziek heb ik genoten van het plezier dat de bandleden uitstraalden en van de aankondigingen van Joris. Ze waren amusant, informatief, grappig en verdrietig. Joris vertelde bijvoorbeeld het verhaal dat hij Wouter Pothoven als één van de eersten ontmoette op de EWOB, de plek waar tot voor enkele jaren heel bluegrass minnend Nederland samen kwam. Het deed me goed dat Joris bij Poolshoogte een nummer aan Wouter opdroeg. Top! Thijs & Joshua speelden in het voorprogramma. Ik weet niet wie van die twee uiteindelijk gaat doorbreken, maar zo’n 50 mensen kunnen over een jaar of 10 zeggen dat ze erbij waren, die bijzondere dag in het bos in Odoorn. Als je 45 minuten speelt in een voorprogramma en het publiek wil unaniem een toegift, dan doe je het geweldig! En dat was het ook: (Bluegrass)klassiekers en eigen nummers, virtuoos spel op gitaar en banjo, van mij mogen ze volgend jaar nog een keer terug komen.
In februari hebben Laura en ik voor het laatst voor publiek muziek gemaakt, het was toen het eerste Stringtime optreden in onze nieuwe bezetting, met Len de Vries op gitaar.
Daarna ging overal een streep door en had het voor mij ook geen in meer om op zoek te gaan naar optredens. We hadden niet heel veel optredens staan, maar we hadden ons bijvoorbeeld wel heel erg verheugd op een “In the Round” optreden in openluchttheater “De Speulkoel” in Anloo.
Inmiddels is ons optreden in het kerkje in Kortehemmen weer in het schema opgenomen volgend jaar maart (voor weinig mensen in verband met de anderhalve meter afstand regel). En op 10 oktober aantaande spelen we bij “De Wiershoeck” in Beijum, bij ons om de hoek. Ook dat wordt een optreden in een nieuwe bezetting, want A Couple of Strings is daar geen duo meer, maar en trio…..
Terwijl de coronamaatregelen langzaam worden versoepeld heb ik de concerten bij Poolshoogte geannuleerd tot in ieder geval 1 september. Dat betekent dat er dit jaar waarschijnlijk maar 1 zondagmiddag zal zijn met een bluegrassconcert. Op 6 september zullen Velvet Joe and the Bluegrass Diamonds optreden.
Tot die tijd is het ook hier behelpen….
Gisteren hebben we ons beholpen met een middag jammen. Met zo’n 10 muzikanten hebben we een leuke middag gehad in de schaduw van de eik.
Mijn inbreng was redelijk minimaal, volgens mij heb ik maar zo’n 3 nummers gezongen. Maar als alles goed is ben ik binnen een paar weken weer fit genoeg om een groter aandeel in de jams te hebben.
(Met dank aan Anja voor de foto van Laura en mij)
We mogen inmiddels weer in kleine groepen muziek maken als we maar de nodige afstand kunnen bewaren. Gistermiddag hebben we dat dan maar gedaan. Het is wel fijn dat het ‘normale’ leven weer een beetje terug komt. Want voor ons ons zijn weinig dingen leuker dan muziek maken…..
Gedurende de ‘intelligente lockdown’ hebben Laura en ik natuurlijk wel gewoon samen muziek gemaakt, maar verder stond alles een beetje op een laag pitje. Geen repetities met Stringtime of the Hillbilly Holler, geen optredens en geen jamsessies. Tegelijkertijd bedachten bands wel leuke dingen om te laten zien, bijvoorbeeld video’s opgenomen vanaf verschillende plekken. Dat heb ik ook geprobeerd, hier het resultaat.
Ik kwam in april een mooi instrument tegen op mijn favoriete winkel (Marktplaats). Een Oostduitse gitaar uit de jaren ’50.
Het is een gitaar met de nodige deuken en scheuren (allemaal gereapreerd), en hij klinkt zoals hij er uit ziet: Oud!
Na een weekend in Noord Holland twee jaar geleden was het vorig jaar een driedaags verblijf in België.
We hadden weer eens een heus kasteel gehuurd, niet voor het eerst.
Veel muziek gemaakt natuurlijk, maar ook de tijd genomen voor een paar fotosessies voor promotionele doeleinden.
Dit weekend bleek voor het eerst dat activiteiten net even anders aanvoelen als Wouter er niet bij is……
