Nadat ik zelf vanmorgen weer heerlijk heb gezwommen heb ik een wandelingetje in de omgeving gemaakt. De jonge ganzen kregen zwemles, de kleine meerkoetjes en fuutjes zwommen eveneens achter hun moeder aan. De koeien zwommen niet, maar zochten wel verkoeling in het water. Ondertussen wordt de grond droger en droger…..
Nog steeds geen jonge grutto’s in Ellerhuizen. Maar ik blijf het leuk vinden om daar (of ergens anders) een tijdje naar de vogels te kijken. De tureluur poseerde op een paaltje en ondertussen zijn de gtanzen wel hun kroost aan het opvoeden.
Inmiddels zijn er grutto’s te vinden op twee minuten lopen van ons huis. Ze zijn daar te vinden te midden van tureluurs, kieviten, ganzen, zwanen en een paar ooievaars.
Bij Ellerhuizen zijn inmiddels kleintjes uit de eieren gekropen. Laura had me getipt, want zij fietst daar iedere dag langs. Schattige kleine kievitjes….. en een gele kwikstaart.
Bij een wandeling gistermiddag zagen we een ooievaar heel erg dichtbij. Helaas had ik mijn camera niet bij me, dus eenmaal thuis ben ik op mijn fiets gestapt en heb ik hem weer opgezocht. Hij was niet meer op zijn “oude” plek, maar een stuk verder weg. Het goede nieuws was dat er inmiddels twee waren. Ik kom ze vast wel weer een keer tegen.
Er hangt een mooi nestkastje in de tuin voor koolmezen of pimpelmezen, daarnaast hangt er al jaren een mandoline die tot nestkastje is omgebouwd. En hoewel beide plekken geïnspecteerd zijn, zijn ze ook dit jaar niet goed genoeg bevonden om een nestje in te bouwen.
Maar gelukkig hebben we buiten iets op de tafel staan dat prima nestmateriaal is. Een pimpelmees is hard aan het werk om daar ergens een mooi nestje van te maken, alleen helaas niet in onze tuin.
Bij Ellerhuizen telde ik vandaag meer dan 50 grutto’s, het was er een drukte van belang.
Helaas zaten ze nogal ver weg, dat maakte de kans op mooie foto’s er niet groter op. Maar als je maar lang genoeg blijft kijken dan gebeurt er vanzelf wat. Twee grutto’s begonnen op een gegeven moment aan een flink gevecht, zal wel iets met bewaken van territorium te maken hebben gehad.
Het gevecht begon met een stare down, heel indrukwekkend.
Gisteren waren er nog maar een paar grutto’s te zien, vandaag was iedereen er wel zo’n beetje. De stevige zuidenwind heeft behoorlijk wat grutto’s deze kant op geblazen
Zowel bij Ellerhuizen als bij de “Koningslaagte” was het een drukte van belang, maar ze waren vandaag net wat te ver weg voor mooie foto’s.
Ik heb vandaag wel gezien op welke manier grutto’s worden geringd. Door middel van verschillende kleuren op de verschillende plekken in combinatie met een letter of cijfer en een “vlag” kan een grutto worden geïdentificeerd. Ik heb de geringde grutto hieronder alleen van opzij gezien, daarom heb ik geen vlag ontdekt. De kievit voelde zich prima op zijn gemak tussen de grutto’s.
Het was een beetje miezerig vandaag, maar ik kon het toch niet laten om even naar de plek te fietsen waar ik zeker Grutto’s tegen zou komen. En ja hoor, ze waren er!
Met mooi weer maar een keer mooiere foto’s maken.
Het is al een dikke week heel erg mooi weer en mooi weer in maart betekent dat de Grutto weer in het land is. In Groningen zijn er verschillende plaatsen waar Grutto’s ieder jaar worden gespot, alleen niet door mij. Ik heb al een leuk fietstochtje gemaakt langs het Reitdiep, waar de Grutto ieder jaar in de “Koningslaagte” is te bewonderen en vandaag heb ik tussen Hoogkerk en Groningen gefietst in “de Oude Held”, ook een vaste broedplaats voor grutto’s.
Maar ook vandaag heb ik er niet één gezien. Volgende week zoek ik rustig verder (Overigens kreeg ik vandaag een foto van Laura toegestuurd, op haar (inmiddels dagelijkse) fietstocht naar Bedum zag zij een grutto….
Prachtig weer vandaag, daarom een wandelingetje in de buurt gemaakt.
En zowaar een kievit en een fuut voor de camera gekregen.
