Vlakbij het centrum van Emmen ligt dit hunebed in het bos. Eén van de dekstenen op dit hunebed is de breedste en tevens platste deksteen die op een hunebed te vinden is. Volgens overlevering zou Napoleon Bonaparte tijdens zijn rondje hunebedden hier met zijn paard op zijn gesprongen.
Een heel bijzonder hunebed, het enige langgraf in Nederland.
Binnen de mooie stenenkrans liggen twee hunebedden.
Ook bijzonder is dat de ruimtes tussen de 53 kransstenen is opgevuld met kleine stenen.
Dit grote, maar incomplete hunebed heeft als extra attractie dat er een grote eikenboom in het midden van het hunebed staat. Het hunebed staat op de Emmeres (volgens de informatie op internet), op het bordje staat “Westenesch-N”.
Een zondag in september met een temperatuur rond de 25 graden, dat betekende wederom een fietstocht langs de Drentse hunebedden. Het was de bedoeling om vandaag de hunebedden in en rond Emmen te bezoeken, en dat zijn er nogal wat.
Het zou een flinke fietstocht worden, maar gelukkig kwamen we op weg naar ons geplande parkeerterrein ook al wat tegen. Het is niet de bedoeling om met de auto langs alle hunebedden te rijden, maar soms mag dat…
D41 is een klein hunebed langs de openbare weg op een heideveldje, we konden het niet missen.
De fietsroute die ik had uitgestippeld had ons ook langs hunebed D11 moeten brengen, maar we hebben het hunebed gemist.
We hebben de fietstocht toen maar een paar kilometer langer gemaakt om via Google Maps het hunebed te bereiken.
En hier wil ik op een mooie herfstdag nog wel een keer naar toe, want het hunebed ligt prachtig, midden in de Staatsbossen. Onbereikbaar met de auto, om dit hunebed te bezoeken moet er worden gefietst of gewandeld.
Misschien niet het mooiste hunebed, maar wel de mooiste plek!
Eén van de kleinere en minder fotogenieke hunebedden is D12. Maar ik ga ze allemaal opzoeken, dus ook deze.
Dit is één van de grotere hunebedden. Het is ook een hunebed waaraan de nodige geschiedenis van af valt te lezen. Zo zijn restanten van boorgaten zichtbaar. In boorgaten werd ooit buskruit gestopt om ontploffingen tot stand te brengen. Middels die ontploffingen werden de stenen kleiner gemaakt om ze vervolgens voor allerlei bouwwerken te kunnen gebruiken.
Eind vorige eeuw is een roestvrij stalen pin geplaatst in een draagsteen om een deksteen te verankeren. Toch is die deksteen in 2019 gevallen, misschien als gevolg van vandalisme, misschien als gevolg van klimpartijen.
Toen we langs een heuvel fietsten bij Eext hadden we niet de indruk dat het hier om een hunebed zou gaan. In het Drents museum hadden we gezien dat er verschillende grafheuvels in Drenthe te vinden zijn. Ogenschijnlijk zag deze heuvel er ook zo uit. Het bleek echter te gaan om een hunebed dat niet volledig was uitgegraven.
Ook in september blijven we fietsen door de natuurgebieden langs de Hunebed Highway op zoek naar de hunebedden. Vandaag werden de verschillen tussen de hunebedden weer eens overduidelijk. Niet alleen qua uiterlijk, maar ook qua locatie. Zo staan sommige hunebedden mooi verscholen midden in de bossen, andere hunebedden staan ogenschijnlijk een beetje in de weg midden in een dorp tussen twee huizen. Dit hunebed in Annen is wellicht het treurigste hunebed in Drenthe. Het is namelijk beroemd of berucht geworden onder de naam ‘prehistorische fietsenstalling,’ waarschijnlijk vanwege de bushalte in de buurt.
Een bijzonder hunebed, D5 in Zeijen. Niet zozeer vanwege de stenen van het hunebed, maar vanwege de ligging. Dit kleine hunebed ligt namelijk in een kuil, waardoor vanaf een afstandje eigenlijk alleen de dekstenen goed zichtbaar zijn.
