Een dag na het overlijden van mem besloten we om toch naar het concert te gaan waar we kaartjes voor hadden gekocht. In de Oosterpoort speelde Joshua Hyslop en Joshua speelt hele mooie, maar ook hele verdrietige muziek. Het was dan ook een goede keus om hier naartoe te gaan, want niets lucht meer op dan je tranen de vrije loop te laten in het donker.
Er stonden de eerste maanden van 2025 behoorlijk wat concerten op het programma. Het eerste concert was van Viv & Riley. Zij speelden hun mooie luisterliedjes in het der Aa Theater in de stad.
Noa is op dit moment in Ierland. Ze studeert aan de University of Limerick voor een periode van 4 maanden. Ze vertrok naar Ierland op 19 januari. Voordat ze vertrok zijn we nog een keer met ons vieren uit eten geweest. Voorafgaand aan haar vertrek heb ik nog een dagje doorgebracht in de Kwakel.
Op 19 januari heb ik haar op Schiphol uitgezwaaid.
Ik ben dit jaar gitarist geworden in een bluegrassband. En dat is toch wat anders dan rustig liedjes spelen alleen op de bank of samen met Laura. Het vraagt niet alleen wat anders van de gitarist, maar ook van de gitaar. En hoewel ik een prachtig klinkende Martin D16gt heb, miste ik bij die gitaar toch net wat volume en power voor een bluegrassband.
Maar sinds afgelopen zaterdag ben ik de trotse eigenaar van een Martin HD28 Reimagined, een gitaar die er niet alleen prachtig uit ziet, maar die ook nog eens geweldig klinkt. Ik heb hem op Marktplaats gekocht, maar de gitaar was slechts een maand of 5 geleden gekocht. Hij ziet er nog als nieuw uit en hij ruikt zelfs nog als nieuw. Maar de vorige eigenaar was Gibson gitaren gewend en kon niet wennen aan de Martin.
Ik wel! Ik ben hem druk aan het inspelen en geniet met volle teugen. De gitaar is gemaakt als de D28 gitaren van vóór de oorlog en dat zijn de dreadnought gitaren waarmee alle andere gitaren worden vergeleken: De standaard dreadnought.
Eind november hebben we een soort banduitje gehad.
We zijn in Hoogezand naar een concert van Bertolf geweest.
Het was weer een fijn concert en een fijne avond.
We hebben veel goede muzikanten in onze vriendenkring, zowel hier in Nederland als in Noorwegen.
Eén Noorse vriendin is zo goed dat ze zo nu en dan op tournee kan buiten Noorwegen. We hebben een concert van Malin Petterson gezien in de Amer. Volgens mij vond Malin het ook wel fijn om te zien dat er vier hele goede bekenden van haar op de eerste rij zaten.
Ik heb in 2024 veel mooie concerten gezien, maar er waren twee concerten die er wat mij betreft met kop en schouders bovenuit staken. Dat was het concert van the Waterboys in Paradiso en het concert van Jason Isbell op 11 november in de Oosterpoort in Groningen.
De dag voordat we naar het Take Root festival gingen hadden we het laatste optreden van dit jaar met Johanna’s Mountain Boys. We speelden in café Marktzicht in Drachten.
Het werd een ontzettend leuke avond, vooral omdat we verrast werden door bezoek van vrienden en bekenden die we niet hadden verwacht.
Voor een avondje in café Marktzicht kwamen menen uit Deventer, Zwolle, Terherne, Sneek, Leeuwarden en Schoonebeek.
Ons volgende optreden is ons eerste theaterconcert. We spelen op 22 februari in een uitverkocht vestzaktheater Fazant in Deventer.
Het is inmiddels al januari en ik realiseer me dat ik al meer dan twee maanden geen bericht op mijn weblog heb geplaatst. Nou is dat op zich niet zo erg, behalve dat ik mijn weblog zo nu en dan ook een beetje gebruik als geheugensteuntje. En mijn geheugensteuntje is waardeloos als ik de dingen die ik wil opzoeken niet heb opgeschreven. Daarom vandaag een paar berichtjes over november en december 2024.
Op 2 november bezochten we (bijna traditiegetrouw) het Take Root festival in Groningen. Vanwege de enorme drukte (het festival was vrijwel uitverkocht) hebben we niet heel veel gezien. We hebben ervoor gekozen om op tijd in de juiste zaal te zijn om in ieder geval te kunnen genieten van een paar concerten. Mijn hoogtepunt was een fantastisch optreden van “Iron and Wine” in de grote zaal, maar ook Dalton Mills in de kleinste zaal was erg mooi.
Er zijn muziekfeestjes waar we vrijwel nooit komen, om de simpele reden dat het nogal een eindje rijden is. Zo wordt er een keer of drie per jaar een kleinschalig muziekweekend georganiseerd in De Kwakel (vlakbij Aalsmeer). Er zijn een paar concerten, er wordt volop[ gejamd, je kunt overnachten in je eigen tentje die je op kunt zetten in een kas, en je kunt bijkletsen met iedereen die je maar een paar keer per jaar ziet.
Het was onze eerste keer hier, en na een ietwat te drukke eerste avond (met een optreden van de Bluegrass Boogiemen) hebben we ons uitstekend vermaakt!
