We gingen in verschillende etappes weer naar huis. De eerste etappe bracht ons naar Oslo, waar we hadden afgesproken met onze vriend Dag Tufte.
We hebben in zijn stamkroeg gedineerd en we waren daar zelfs bekend bij de vaste gaste gasten.
Dat was gek. 🙂
Het belangrijkste onderdeel van de winterspelen van 1994 was voor Nederland natuurlijk het langebaanschaatsen. Dat vond plaats in het Vikingschip in Hamar, dus hier moesten we ook even langs.
Vikersund heeft de skischans waar het wereldrecord skispringen is gevestigd (daar zijn we vorig jaar geweeest), Lillehammer is één van de twee plaatsen in Noorwegen waar je Olympische schansen kunt bekijken. We kwamen een beetje laat aan. Hierdoor konden we wel naar boven, maar we konden niet boven blijven, we moesten meteen met de stoeltjeslift weer naar beneden.
De mooiste winterspelen aller tijden zijn in mijn herinnering de winterspelen van Lillehammer in 1994.
In Barcelona hebben we ooit een bezoek gebracht aan de plekken waar de spelen van 1992 plaats vonden, nu was Lillehammer aan de beurt.
We begonnen met een bezoek aan openlucht museum Maihaugen, waar tevens het Noors Olympisch museum is gevestigd.
Het doel van de dagen na het festival was om te genieten van Lillehammer.
Maar ons verblijf in de dagen was iets hoger, we hadden een huisje gehuurd bij Ringebu.
Het huisje was heel mooi, maar de ruimte er omheen was wel een beetje een zootje. Er stonden nogal wat auto’s trekkers en sneeuwscooters op het terrein.
Geen verblijf in Sokna dit jaar, dus we hebben een alternatief programma bedacht voor de periode na het festival. Onderweg naar ons “huisje” in Ringebu waar we een paar nachten zouden verblijven hebben we een stop gemaakt bij het Kistefos museum. Een museum voor moderne kunst met een mooie beeldentuin en met een oude fabriekshal waarin we konden zien hoe pulp werd gemaakt van boomstammen.
Maar het hoogtepunt was wel het prachtige hoofdgebouw van het museum.
Na een nachtje bij camping MAX was het tijd om de weg te vervolgen naar Vikersund, waar we ieder jaar genieten van het Noorse bluegrassfestival Strenger i Gress.
Helaas was het weer hier ook niet optimaal dit jaar. We hadden een paar mooie dagen, maar er is ook flink wat regen gevallen. Maar dat mocht de pret niet drukken. We gaan volgend jaar gewoon weer, en dan schijnt de zon vast de hele week.
Sinds enige jaren is het eigenlijk een soort gewoonte geworden om bij camping MAX te overnachten voordat we naar het festival afreizen. Dit jaar was het fijn om in een zonnig Noorwegen aan te komen nadat we ’s ochtends uit een regenachtig Denemarken waren vertrokken.
We besloten te overnachten in ons “vaste huisje” waar we de ruimte hadden om de tent te drogen.
Onze jaarlijkse vakantie naar Noorwegen zit er weer op. We begonnen dit jaar op een muziekcamping in Denemarken (camping Vammen). Het was nog rustig op de camping, zo vroeg in het seizoen. Maar dat betekent niet dat het niet gezellig was. We hebben iedere dag muziek gemaakt en dit zo nu en dan ook gedaan met mede campinggasten. Het enige nadeel van onze periode in Denemarken was dat het weer vrij slecht was.
Ondanks de “ontberingen” hebben we natuurlijk wel weer een fijn weekend gehad met veel muziek. Met zo nu en dan een rondje lopen op ons eiland word je niet echt fit, want na vijf minuten ben je het eiland rond, maar gelukkig zijn we fit!
