Na Kongsberg gingen naar een plek ons dierbaar is, vooral omdat we daar ieder jaar onze Noorse vrienden weer tegenkomen. Het Strenger i Gress festival was voor ons weer een feestje, zoals ieder jaar.
En ook dit jaar deden we een paar liedjes op het podium, deze keer voor het eerst een eigen nummer.
Hoewel Noorwegen gelukkig nog niet vol stroomt met toeristen kun je er wel fraaie toeristische attracties vinden. In de buurt van Kongsberg zijn de zilvermijn(en) zo’n attractie. Een klein treintje bracht ons diep in de berg waar in het verleden een grote hoeveelheid zilver werd gewonnen en waar tijdens de Tweede Wereldoorlog Noorse kunstschatten (waaronder “De Schreeuw” van Edvard Munch) werden verstopt.
Het was er kouder dan in druipsteengrotten waar we zijn geweest. Het was er slechts 6 ºC …..
Als gevolg van de Corona pandemie was het inmiddels drie jaar geleden dat we voor het laatst in Noorwegen zijn geweest. Gelukkig mochten we dit jaar weer! De boottickets waren al lang geleden gekocht en een paar keer omgeboekt. Op 3 juli stapten we eindelijk op de Color Magic die ons van Kiel naar Oslo zou brengen. En we reisden niet alleen, Len en Anneke waren ook van de partij.
De eerste dagen brachten we door op een camping in Kongsberg. Laura en ik hadden besloten dat we dit jaar voor luxe zouden gaan, we brachten de eerste nachten door in een ‘cabin’ in plaats van in de tent.
Het was al weer 4 jaar geleden dat we voor het laatst een weekend op “het eiland” hebben doorgebracht.
De afgelopen twee jaar ging het feest niet door in verband met Corona en drie jaar geleden ging het niet door omdat er brand was geweest bij het huisje.
Nu kon en mocht het weer, en dat terwijl het heerlijk zonnig en warm was.
Niet iedereen was er het hele weekend, maar in totaal zijn er 11 mensen geweest.
Paasmaandag was vooral een feestje met een heerlijke Paasbrunch.
Ons laatste uitstapje afgelopen weekend was een bezoek aan Abraham’s Mosterdmakerij. Daar blijken ze niet alleen mosterd te hebben, ook overheerlijk gebak.
Morgen kan ik hopelijk weer verder met het schilderen van de buitenkozijnen. Vandaag is het helaas te nat buiten, de vogels lijken dat niet erg te vinden.
We hebben afgelopen weekend vooral veel spelletjes gedaan. Maar daarnaast hebben we natuurlijk gebruik gemaakt van de sauna, we hebben een film gekeken, we hebben gelezen, lekker gegeten…….
De omgeving leende zich niet echt tot het maken van een leuke wandeling, daarom hebben we nog maar een uitstapje gemaakt naar Zoutkamp.
Afgelopen weekend was het weer eens tijd voor een weekendje weg met ons vieren. We hadden voor dit weekend een mooi klein huisjes gehuurd op het erf van een biologische geiten- en kaasboerderij. Hier hadden we niet alleen de beschikking over een mooi huisje, we konden ook gebruik maken van een eigen privé sauna.
Gisteravond zaten we de vierde en laatste aflevering te kijken van “Chansons”, het programma waarin Rob Kemps en Matthijs van Nieuwkerk gezamenlijk ons lieten kennismaken met hun liefde voor het mooie Franse lied.
Niet alleen mooie Franse liederen kwamen voorbij, ook kwamen al vier weken mooie beelden van Parijs voorbij. Gisteravond kwamen ze terecht bij begraafplaats Père Lachaise en Laura en ik wisten niet meer of wij daar samen waren geweest of niet (Ik dacht van wel, Laura dacht van niet). Deze keer gaf mijn oude weblog helaas ook geen uitsluitsel, want wonderbaarlijk genoeg heb ik tien jaar geleden niets geschreven over onze reis naar Parijs.
Zojuist heb ik de foto’s bekeken, Laura had natuurlijk gelijk. En omdat Laura nog nooit op Père Lachaise is geweest wordt het hoog tijd om weer een keer op stedentrip te gaan.
Tot slot nog een paar foto’s van twee plaatsen die we hebben bezocht, Lons le Saunier (de “hoofdstad” van de Jura) en Orgelet (het plaatsje nabij de camping waar we voornamelijk boodschappen deden).
Ons bezoek aan de Jura was zeer de moeite waard, een prachtige streek met meer bezienswaardigheden dan in één vakantie te bezichtigen zijn. Daarnaast bleek dat ik prima tegen hoge temperaturen blijk te kunnen. Ik heb geen moment last gehad van het weer, vakanties naar warme oorden zijn blijkbaar geen probleem meer :-).
Vrijwel ieder jaar maken we wel een uitstapje naar een oud kasteel of een burcht. In Frankrijk zijn heel veel burchten en kastelen te vinden, alleen de meeste waren (volgens mij in verband met Corona) tijdelijk gesloten. De oude en vervallen burcht van Présilly was toegankelijk, een burcht die we al een aantal keer vanaf een weg beneden hadden gezien.
Veel was er er niet van over, maar zoals op meer plaatsen in de Jura was ook hier het uitzicht zeker de moeite waard.
