De twee ooievaars bij ons in de buurt zaten beide op het nest vanmiddag. Eén van de twee had inderdaad nog een stuk touw om een poot, maar leek daar niet al te veel last van te hebben.
De andere ooievaar was druk bezig om takken e.d. te verzamelen voor het nest. Ondertussen kreeg hij het ook nog druk met het verjagen van drie andere ooievaars die ook hun zinnen op het nest hadden gezet.
Het was een geklepper van jewelste, maar hij heeft ze wel weg gekregen.
Ik las dat één van de twee ooievaars in het natuurgebied in Kardinge met zijn pootje in een touw terecht was gekomen. Dat touw had zich vervolgens om dat pootje heen gewikkeld en zijn/haar pootje was flink ontstoken geraakt. De verwachting is dat het pootje uiteindelijk afsterft. De ooievaar liet zich niet vangen, ik las dat een medewerker van de dierenambulance verwacht dat het wel goed gaat komen. Deze ooievaar blijft in ieder geval druk in de weer om het nest voor te bereiden.
De reeën waren deze keer aan “onze” kant van Kardinge, maar ik weet niet of dat beviel. We hebben ze vooral zien rennen, drie reeën en een haas die een ree dacht te zijn.
Het weekend in Bergentheim was het eerste weekend na onze Coronabesmetting dat onze stemmen het weer een beetje deden. Goed genoeg om weer eens een liedje op te nemen.
We kwamen er al snel achter hoe vervelend het is om geen auto te hebben als je dat wel gewend bent. Gelukkig konden we een leenauto van de garage mee krijgen. Een met wat passen en meten kregen we er naast de “normale zaken die je nodig hebt voor een weekend” ook nog twee gitaren, een mandoline en een viool in.
Het was ons jaarlijkse uitje op het eiland in Bergentheim. En gelukkig is het bijna altijd mooi weer als we daar zijn…
Onze Ford Focus had al een tijdje wat kleine mankementen, maar die waren gelukkig niet al te erg.
Nu was er een mankement dat wel de nodige gevolgen had. Het is een vervelend verhaal, maar het resulteerde er in dat ik twee weken geleden niet naar mijn moeder wilde rijden zonder eerst de ANWB te raadplegen. En de behulpzame ANWB medewerker sleepte me vervolgens naar de garage waar een paar dagen later een economisch total loss werd geconstateerd.
De auto zou nog wel verder kunnen rijden, maar dan met een andere motor er in. En de kosten van het aanschaffen en laten plaatsen van een nieuwe of gereviseerde motor waren dusdanig hoog dat dat niet renderend was. En het laten plaatsen van een tweede hands motor vonden wij te risicovol.
Kortom, einde auto en tijd voor een nieuwe.
En na een paar dagen bijna fulltime op verschillende websites te hebben gekeken en gezocht is onze keus gevallen op een Opel Astra Sports Tourer uit 2019. (Elektrisch rijden zit er nog niet in, tweede hands elektrische auto’s zijn momenteel vrijwel allemaal te klein en kunnen maximaal maar zo’n 250 km rijden voordat ze weer aan de laadpaal moeten). We hebben verschillende auto’s bekeken. Onze eerste keus was aanvankelijk een prachtige blauw-grijze auto met een kantel/schuifdak. Maar met een onlogische kilometerstand (wel verklaarbaar), vocht achter het navigatiescherm en het feit dat hij al vanaf augustus vorig jaar te koop stond hebben we hier niet voor gekozen: te veel ‘rode vlaggen’.
De auto die we wel hebben gekozen stond nog maar kort te koop bij een merkdealer in Meppel en had maar 52.00 km op de teller. Prachtige auto! Hij krijgt nog zijn eerste APK, een grote beurt en een trekhaak en dan wordt hij over ongeveer twee weken thuis bezorgd!
Na drie jaar zijn Laura en ik dan toch nog door Corona geveld. Ook Jade testte positief op het virus.
Gelukkig zijn we er niet heel erg ziek van geweest en zijn we inmiddels weer redelijk hersteld. Ik heb alleen nog geen reuk en smaak terug, maar dat komt vast wel weer.
Ondertussen is het weer zonnig en prima om iedere dag een wandelingetje in de omgeving te maken.
Dat levert dan weer wat foto’s van vogels op, de kievit is gearriveerd….
De grutto’s zijn nog niet in het land, maar ik moet toch wat fotograferen tijdens mijn wandelingetjes vanuit huis. Gisteren heb ik gekeken welke verschillende ganzen hier zoal rondvliegen. Het zijn er vast meer, maar gisteren kwam ik drie verschillende soorten tegen: de grauwe gans, de Nijlgans en de Canadese gans….
Om binnenkort de Grutto’s van nog iets dichterbij te kunnen bekijken heb ik via Marktplaats (wederom) een 2e hands lens gekocht. De lens maakt in combinatie met mijn camera mooie foto’s, maar de scherpte zou iets beter kunnen. Gisteren ben ik begonnen met het kalibreren van de lens. De lens is inmiddels beter geworden, maar nog niet perfect. Na een wandeling in de omgeving (met onderstaande foto’s als resultaat) heb ik weer wat aanpassingen gedaan. Ik heb nog een maand om de lens mooi scherp te krijgen!
Nadat ik vanmorgen weer even het koude water in ben geweest hebben we vanmiddag weer een leuke wandeling gemaakt. We waren in het Noordlaarderbos (hier zijn we bijna twee jaar geleden voor het laatst geweest). Veel foto’s heb ik niet gemaakt, daarvoor zat er een verkeerde lens op de camera.
Nadat ik vanmorgen zo’n drie kwartier had gezwommen in het openluchtzwembad in Vries leek het mij een goed idee om ergens een leuk wandelingetje te maken. Ik koos voor de Lettelberterpetten, een gebied dat grenst aan de snelweg A7 en onderdeel uitmaakt van de Onlanden.
Helaas was het niet zo zonnig als tijdens het zwemmen, er kwam zelfs wat neerslag uit de lucht vallen (sneeuw). Het was wel een mooi wandelingetje, onder andere langs een uitkijktoren en een vogelkijkhut. Wel jammer dat je de hele tijd het verkeer langs hoorde razen.
