Vorige week zaterdag het helaas al weer de laatste les van mijn borstcrawlcursus. Het blijft bijzonder lastig om alles wat ik de afgelopen 30 jaar fout hebt gedaan te verbeteren. Zeker omdat de afgelopen weken ook nog eens bleek dat borstcrawl moeilijker is dan ik altijd heb gedacht: * Goede ligging in het water. * Kleine beenslag * Armslag met trekfase, duwfase, uithaal en overhaal * Ademhaling Op zich gaat het allemaal heel aardig, behalve dat het allemaal tegelijk moet. Dus als de overhaal met hoge elleboog heel goed gaat, vergeet ik de andere dingen waar ik aan moet denken. Kortom, ik moet veel blijven oefenen, net zolang totdat alles redelijk automatisch gaat. De komende maanden hoop ik dat het buitenbad in Vries open blijft, daarnaast wordt het weer tijd voor een 12-badenkaart van het zwembad in de buurt.
Afgelopen weekend hadden we ons jaarlijkse muziekweekend in oktober/november. Het eerste weekend hadden we in 2012 in de Eifel in Duitsland, deze keer zaten we voor de derde keer in Duitsland. We zaten wederom op een plek met de nodige luxe (sauna, jacuzzi, bioscoop, bar met biljart en tafelvoetbalspel), maar het ging vooral om het maken van muziek en om het gezellig samenzijn. Omdat we in noord Duitsland zaten, vlak bij Leer, ben ik zaterdag nog heen en weer naar Groningen gereden voor de één na laatste les van mijn zwemcursus).
Ik wilde Laura’s verzoekje in Paradiso filmen, maar er ging iets mis, helaas. Gelukkig is het wel opgenomen en op youTube gezet. Dus hierbij alsnog het mooie “Take This Heart of Gold.”
Afgelopen dinsdag was het al weer de tiende keer dat we Watchhouse live zagen, deze keer in Paradiso in Amsterdam. Alexa Rose zorgde met haar mooie stem en trieste nummers voor een prachtig voorprogramma. Watchhouse was daarna afwisselender dan ooit, omdat ze naast hun gangbare prachtige nummers ruimte hadden ingeruimd voor het mooie instrumentale werk dat Andrew ten tijde van de Corona pandemie heeft geschreven. In een vol Paradiso werd na afloop gevraagd wie er nog een verzoekje had. Veel vingers gingen omhoog, maar Laura kreeg van Andrew de mogelijkheid om wat te zeggen. Laura koos voor het mooie “Take this heart of gold”, en hoewel ze het lang niet hadden gespeeld zei Andrew “Sold!” Na afloop zei hij dat het cheating was van hem, “We know each other and we haven’t seen her for 4 years”. Thanks! Woensdag hebben we lekker in het Vondelpark gewandeld en daarna hebben we een bezoek gebracht aan het Van Gogh museum, waar we naast de schilderijen van Van Gogh hebben genoten van een mooie tentoonstelling van Gustav Klimt.
Take Root 2022 was prachtig. De laatste Take Root editie in de Oosterpoort hebben we vooral in het kleinste zaaltje op zolder doorgebracht, dit jaar waren we vooral te vinden in de kleine zaal. Daar begon het programma om 16.00 uur al gelijk met ons hoogtepunt, een concert van Watchhouse (voorheen Mandolin Orange). Het is inmiddels bijna 7 jaar geleden dat Laura en ik (samen met Wouter Pothoven) ons debuutoptreden hadden als hun voorprogramma. Dit was de achtste keer dat we ze zagen, ze stellen ons nooit teleur, het was weer prachtig. Deze keer kwamen Andrew en Emily met de halve band, Josh Olivier op gitaar en Clint Mullican op contrabas. Nadat we (helaas maar heel kort) een bezoekje hadden gebracht aan de grote zaal, waar Gregory Alan Isakov zijn mooie liedjes speelde gingen we terug naar de kleine zaal, waar ‘s werelds beste mandolinespeler de zaal een uur lang vermaakte met zijn virtuositeit, creativiteit, enthousiasme en humor. En omdat Andrew Marlin toch nog in de buurt was en Chris Thile met zijn Punch Brothers net een zomer lang met o.a. Watchhouse op tournee is geweest werd er nog een mooie instrumental van en samen met Andrew gespeeld.
Eigenlijk konden we toen wel naar huis….., maar we zijn gebleven en hebben Mary Gauthier gezien. Niet helemaal goed bij stem, maar dat werd ruimschoots goed gemaakt door een tweede stem. Ze kondigde de nummers uitgebreid aan en daarmee bleef het wel de moeite waard, al werd het naar mijn mening soms wel een beetje eentonig. Met de Cowboy Junkies waren we snel klaar. Dat je van hun muziek niet vrolijk wordt weet ik al lang, maar op het podium droop het chagrijn er vanaf en daar had ik geen zin in. De verrassing van de dag zat aan het einde. Het soloconcert van Joshua Hedley werd wel met humor en enthousiasme gebracht. Liefhebbers van countrymuziek waren bij hem aan het juiste adres, want puurder, authentieker, echter kun je het niet krijgen.
De eerste zondag van de wintertijd is ijszwemdag. Gisteren leek dat een vreemde naam. Het was zo’n 20 graden en het water in Meerstad voelde ook warmer aan dan de afgelopen weken. Normaal zwem ik (in onverwarmd water van zo’n 13 graden) niet langer dan 15 minuten, maar gisteren heb ik het bijna 25 minuten vol gehouden en toen had ik het nog steeds niet koud. Overigens kom ik niet meer in het diepe, daarmee wacht ik totdat het water weer warmer is of totdat ik een zwemsuit heb.
Het is er afgelopen zomer niet van gekomen om samen met Arnold onze jaarlijkse kanotocht te varen. Maar gelukkig was het afgelopen vrijdag (28 oktober) 19 graden Celsius, warm genoeg voor een tochtje van zo’n 20 kilometer, een rondje vanuit Akkrum. Met natuurlijk een heerlijke maaltijd ter afsluiting.
op donderdag 27 oktober hebben we genoten van een klassiek concert in de Lawei in Drachten. Fuse, bekend van podium Witteman (nu podium klassiek), bracht een concert ter gelegenheid van hun 10-jarig bestaan. Het leverde prachtige arrangementen op van heel uiteenlopend muziekstijlen. Het was een avondje genieten.
Afgelopen zondag was het weer eens tijd voor een leuke wandeling. We waren bij Schildwolde waar we in natuurgebied ’t Roegwold zo’n 6 kilometer hebben gelopen. Helaas had ik geen fatsoenlijke zoomlens bij me, anders had ik de zilverreigers wat mooier op de foto kunnen zetten.
Gisteren was het 18 oktober, de zon scheen, het was een graad of 17, heerlijk weer om een stukje te zwemmen. De watertemperatuur is inmiddels zo’n 13 of 14 graden, nog steeds warm genoeg om een kwartiertje in het water te blijven.
