Cellarhouse

Onze boot naar Denemarken vertrok vanuit Kristiansand. Onze laatste nacht in Noorwegen brachten we daarom door in een dorpje nabij Kristiansand: Øvrebø.
Nou is in Noorwegen in vrijwel iedere uithoek wel wat leuks te doen, zo ook in Øvrebø. Hier hebben we gewandeld over de Tømmerrenna.
Deze ‘glijbaan’ werd vroeger gebruikt om boomstammen op karretjes in te vervoeren. Tegenwoordig is het een wandeling door de mooie Noorse natuur; langs een waterval, een paar keer hoog over een riviertje, door een tunnel, en weer terug.

Er zijn veel redenen waarom Noorwegen voor mij het mooiste land is dat ik ken. Het reizen door Noorwegen is daar één van. Je rijdt in Noorwegen vrijwel constant door prachtige landschappen en dat ook nog eens in een bescheiden tempo. In Noorwegen bedraagt de maximum snelheid op het overgrote deel van de wegen namelijk 80 km. per uur en het in Nederland zo nu en dan populaire bumperkleven kent met in Noorwegen niet of nauwelijks. Het is dan ook geen hele grote straf als een deel van de terugreis naar Nederland wat langer duurt dan normaal. Het eerste deel van onze reis terug naar huis bracht ons bij onze “vaste” camping MAX in Kongsberg, waar we een nacht hebben doorgebracht in “ons huisje”.

Aanvankelijk zou de reis dit jaar naar Odda gaan. Vandaar was het plan om het nationaal park Folgefonna en de gelijknamige gletsjer te bezoeken. We kwamen er echter een paar weken geleden achter dat vrienden Jan en Gea met hun zoons en schoondochters op hetzelfde moment in Noorwegen zouden zijn. Het was voor ons niet zo moeilijk om onze plannen om te gooien (we komen ieder jaar in Noorwegen, dus plannen voor dit jaar konden makkelijk een jaar worden uitgesteld). We hadden afgesproken om elkaar op camping Randsverk te ontmoeten, een camping aan de voet van de Jotunheimen, oftewel het huis van de reuzen.
Het gebergte Jotunheimen is het hoogste gebergte van Scandinavië. Galdhøpiggen, met 2469 meter de hoogste berg van Noorwegen, konden we vanaf camping Randsverk bezoeken. Het werden een paar prachtige dagen met mooie tochten over de Valdresflye, mooie wandelingen, een bezoek aan een ijstunnel, we zagen skiers, we kregen voorlichting over de gevolgen van klimaatverandering voor dit deel van Noorwegen, en we hadden een avond gevuld met muziek.

We hebben in de loop der jaren al aardig wat staafkerken gezien in Noorwegen. We bevonden ons nu in een gebied waar veel staafkerken te zien waren. We zagen de staafkerk van Lom, Høre en Øye van een afstandje, de staafkerk van Borgund hebben we bezocht.

Vanaf onze camping konden we niet alleen een prachtige tocht met de auto maken, we waren ook nog eens dicht bij Utladalen, een natuurgebied aan de westkant van de bergketen Jotunheimen, waar we een korte, maar bijzonder mooie wandeling hebben gemaakt.

De wandeling bracht ons langs hoge watervallen en, ook niet onbelangrijk, een informatiepunt voor wandelaars waar je koffie en wafels kon nuttigen.

Na Oslo vertrokken we naar de bergen. Onze eerste camping in de bergen was camping Bøflaten in Vang. De camping was voorzien van een apart deel bestemd voor tenten. Dat zouden meer campings moeten hebben. Soms sta je op een prachtige plek totdat tegen het eind van de middag een camping wordt overspoeld door campers, van die grote lelijke witte dozen op wielen die een fraai uitzicht heel goed weten te verpesten. Zo niet op camping Vang, hulde! De camping was ook nog eens voorzien van het helderste zwemwater dat je je kon wensen.

Ook dit jaar zat een bezoek aan Sokna er niet in, dus hebben we onze vriend Dag evenals vorig jaar opgezocht in Oslo. Dit jaar zijn we bij hem thuis geweest, naar dezelfde plek waar we in 2012 een paar nachten hebben geslapen na ons optreden met Stringtime in Bergen.
Snorre had heerlijke Lapskaus gemaakt, we hebben muziek gemaakt, we hebben wijntjes gedronken en we zijn na afloop weer naar ons “vaste” hostel Haraldsheim gelopen.
Ons bezoek aan Oslo bestond verder uit een bezoek aan het Fram museum (over ontdekkingsreiziger Roald Amundsen die als eerste mens de Zuidpool bereikte) en het Kon-Tiki museum (over ontdekkingsreiziger en antropoloog Thor Heyerdahl die per vlot in 101 dagen de reis van 7000 km. van Peru naar Frans Polynesië maakte). Ook hebben we voor de tweede keer een bezoek gebracht aan het Vigelandpark.