Archief van
Auteur: Hans

Kardingerberg

Kardingerberg

Heel erg mooi weer was het niet vanmorgen, maar het was mooi genoeg om een wandelingetje te maken in de buurt.
Gewapend met mijn “nieuwe” lens ging ik op zoek naar mooie paddestoelen (niet gezien) en vliegende vogels (ook niet gezien). Wat ik wel zag was de opbouw van een festivalterrein naast het zilvermeer. Dat betekent ongetwijfeld weer housemuziek dit weekend. Nou ja, alles is meer dan anderhalf jaar gesloten geweest, ik gun de jeugd wel een feestje.
Toen ik het hoogste punt van de provincie Groningen bereikte (de Kardingerberg) viel het me weer op dat vanaf dat punt alles in de buurt lijkt: het Forum, de Euroborg, zelfs de Eemshaven.

The Last of My Kind

The Last of My Kind

De eerste 45 minuten van ons optreden in Anloo zijn opgenomen met een videocamera. Het is opgenomen in een onbekend bestandsformaat en na 45 minuten was het geheugenkaartje vol.
Maar ik heb het geheugenkaartje gekregen en met een paar omwegen kan ik er wel wat mee.
Ik zal er een paar liedjes uit selecteren en die op YouTube zetten.
Met onderstaand nummer begonnen we de middag.

Vogels

Vogels

De komende tijd zal ik eens kijken of ik wat vogels voor mijn nieuwe lens kan krijgen.
Moeilijk om ze vliegend scherp te krijgen, weer wat om te leren.

De Onlanden

De Onlanden

Ik ben al een hele tijd in staat om flinke wandelingen af te leggen. En vanaf nu loop ik waarschijnlijk zo nu en dan ook nog met het nodige gewicht rond.
Ik heb namelijk op Marktplaats een mooie extra lens voor mijn camera gekocht waarmee ik een flink stuk kan inzoomen als ik wil. Het is een Tamron EF 70-300mm f/4-5.6 di VC USD, een flinke mond vol, maar het is ook een flinke lens.
Vandaag viel de lens echter in het niet in vergelijking met de lenzen van de fotografen die ik in de Onlanden tegen kwam. Ik liep daar om een paar foto’s met mijn nieuwe lens te maken, alleen de mooie plekken om foto’s te maken waren bezet. Er stonden vogelaars met mega grote verrekijkers en telescopen, zo mogelijk nog grotere telelenzen. Er schijnen al een paar dagen een tweetal bijzondere vogels in de Onlanden te vertoeven, een visarend en een zee-arend. Toen ik er was hebben ze zich helaas niet laten zien…

Melkwegpad en “Kamp Westerbork”

Melkwegpad en “Kamp Westerbork”

Gisteren werd in Amsterdam het Namenmonument onthuld, een monument met daarop de namen van 102.220 namen van Joden, Sinti en Roma die tijdens de Tweede Wereldoorlog zijn omgekomen.
Op diezelfde middag liepen wij over het Melkwegpad in Hooghalen, een pad dat uiteindelijk uitkomt op het terrein van het voormalige Kamp Westerbork. Op die plek vind je onder andere het monument “De gesproken namen”. Vanuit een gerestaureerde wagon worden daar de namen voorgelezen van mensen die op dezelfde dag in de oorlogsjaren op transport naar het oosten vertrokken.
Een ander monument met als titel “De 102.000 Stenen” laat zien hoeveel mensen niet terugkeerden van de transporten. Deze stenen hebben geen namen, maar de lengte van de stenen geeft wel hun individualiteit aan (vaders, moeders, zonen, dochters, broers, zussen, enz.
6 Jaar geleden waren we met Noa in Westerbork, ik denk dat we binnenkort nog een keer met Jade hierheen gaan.
https://cellarhouse.wordpress.com/2015/08/16/westerbork/

De Speulkoel in Anloo

De Speulkoel in Anloo

Afgelopen zondag ging eindelijk ons langverwachte optreden in openluchttheater de Speulkoel in Anloo door. Nadat ons “Americana in the Round” concert vorig jaar niet door kon gaan in verband met Corona gooiden dit jaar slechte weersvooruitzichten roet in het eten. Maar nadat het dit jaar twee keer werd geannuleerd was het zondag eindelijk zover. En we hebben genoten.
We hebben fijn gespeeld en de reacties van het publiek na afloop waren uitermate positief. Het was mooi, afwisselend, grappig en het spelplezier spatte er van af. Hopelijk volgend jaar weer…..

Wolvenspoor

Wolvenspoor

Het wolvenspoor is een 5 kilometer lange wandeling in de buurt van Schoonloo in Drenthe. Op waarschijnlijk de laatste zomerse dag dit jaar (afgelopen woensdag) hebben wij deze wandeling gelopen.
Het wolvenspoor is bijzonder afwisselend, je wandelt midden in het bos, maar ook over de bloeiende heide. De route leidde ons daarnaast vooral over heel veel smalle paadjes.

Gasterse Duinen

Gasterse Duinen

Het Balloërveld is natuurlijk niet het enige heidegebied in de omgeving waar je fijn kunt wandelen in augustus, de Gasterse Duinen liggen daar bijna naast. Daar waren we vanmiddag voor een kleine wandeling van zo’n 5 km. Net als zondag was ook dit een wandeling lang paarse paaltjes die ze tussen de paarse heide hadden gezet.
We kwamen ook nu weer schapen tegen, alleen deze keer zonder begeleidende herder. De schapen van vandaag liepen tussen de stroomkabeltjes het gras te eten, ze worden ongetwijfeld wel door de herder verplaatst naar het volgende nog te begrazen stukje heide.
Helaas scheen ook vandaag de zon niet volop, volgend jaar de heide maar een keer in het zonnetje zetten.

Balloërveld

Balloërveld

Het was vandaag de tweede keer dat ons openluchtconcert in Anloo werd afgelast vanwege de slechte weersvooruitzichten. En net als de vorige keer hebben Laura en ik een wandeling gemaakt, eigenlijk hopend op een beetje regen. Die regen hadden we niet vanmiddag, op onze wandeling van bijna 11 kilometer door het Balloërveld scheen zowaar van tijd tot tijd de zon. Helaas geen muziek vanmiddag, wel mooie bloeiende heide.

Vakantie in de Jura (7)

Vakantie in de Jura (7)

Tot slot nog een paar foto’s van twee plaatsen die we hebben bezocht, Lons le Saunier (de “hoofdstad” van de Jura) en Orgelet (het plaatsje nabij de camping waar we voornamelijk boodschappen deden).
Ons bezoek aan de Jura was zeer de moeite waard, een prachtige streek met meer bezienswaardigheden dan in één vakantie te bezichtigen zijn. Daarnaast bleek dat ik prima tegen hoge temperaturen blijk te kunnen. Ik heb geen moment last gehad van het weer, vakanties naar warme oorden zijn blijkbaar geen probleem meer :-).