De twee ooievaars bij ons in de buurt zaten beide op het nest vanmiddag. Eén van de twee had inderdaad nog een stuk touw om een poot, maar leek daar niet al te veel last van te hebben.
De andere ooievaar was druk bezig om takken e.d. te verzamelen voor het nest. Ondertussen kreeg hij het ook nog druk met het verjagen van drie andere ooievaars die ook hun zinnen op het nest hadden gezet.
Het was een geklepper van jewelste, maar hij heeft ze wel weg gekregen.
Ik las dat één van de twee ooievaars in het natuurgebied in Kardinge met zijn pootje in een touw terecht was gekomen. Dat touw had zich vervolgens om dat pootje heen gewikkeld en zijn/haar pootje was flink ontstoken geraakt. De verwachting is dat het pootje uiteindelijk afsterft. De ooievaar liet zich niet vangen, ik las dat een medewerker van de dierenambulance verwacht dat het wel goed gaat komen. Deze ooievaar blijft in ieder geval druk in de weer om het nest voor te bereiden.
De reeën waren deze keer aan “onze” kant van Kardinge, maar ik weet niet of dat beviel. We hebben ze vooral zien rennen, drie reeën en een haas die een ree dacht te zijn.
Na drie jaar zijn Laura en ik dan toch nog door Corona geveld. Ook Jade testte positief op het virus.
Gelukkig zijn we er niet heel erg ziek van geweest en zijn we inmiddels weer redelijk hersteld. Ik heb alleen nog geen reuk en smaak terug, maar dat komt vast wel weer.
Ondertussen is het weer zonnig en prima om iedere dag een wandelingetje in de omgeving te maken.
Dat levert dan weer wat foto’s van vogels op, de kievit is gearriveerd….
De grutto’s zijn nog niet in het land, maar ik moet toch wat fotograferen tijdens mijn wandelingetjes vanuit huis. Gisteren heb ik gekeken welke verschillende ganzen hier zoal rondvliegen. Het zijn er vast meer, maar gisteren kwam ik drie verschillende soorten tegen: de grauwe gans, de Nijlgans en de Canadese gans….
Om binnenkort de Grutto’s van nog iets dichterbij te kunnen bekijken heb ik via Marktplaats (wederom) een 2e hands lens gekocht. De lens maakt in combinatie met mijn camera mooie foto’s, maar de scherpte zou iets beter kunnen. Gisteren ben ik begonnen met het kalibreren van de lens. De lens is inmiddels beter geworden, maar nog niet perfect. Na een wandeling in de omgeving (met onderstaande foto’s als resultaat) heb ik weer wat aanpassingen gedaan. Ik heb nog een maand om de lens mooi scherp te krijgen!
Sinterklaas was zo vriendelijk om ons dit jaar (net als vorig jaar) een mooi spel cadeau te doen. Wingspan is een mooi vormgegeven spel waarbij het draait om het verzamelen van vogels in hun eigen leefomgeving. Je geeft de vogels eten, de vogels leggen eieren, sommige vogels eten andere vogels op. Je leert ook nog van alles over de vogels en met een app kun je zelfs iedere vogel(kaart) beluisteren. Het is net het echte leven, alleen vallen ze niet dood neer in de tuin, zoals dat bij ons laatst gebeurde met een spreeuw.
Ik heb deze winter al een keer buiten gezwommen terwijl de temperatuur flink onder nul was gezakt, maar dat was in verwarmd water in het buitenbad in Vries.
Afgelopen zondag ben ik het onverwarmde water in gegaan, terwijl er enkele meters verderop lekker werd geschaatst. Het was de laatste dag dat er kon worden geschaatst (ook de ijsbaan in Zuidwolde was geopend), maar onze schaatsen moeten nodig worden geslepen, dus schaatsen zat er voor ons niet in. Ik ben wel het water in geweest, het water was 2 graden…… best koud. In het water viel de kou nog wel mee, het werd vooral koud tijdens het aankleden. Gelukkig was er na afloop warme chocolademelk.
Ik heb vandaag even een kijkje genomen op de plek waar ik afgelopen zondag (en hopelijk komende zondag) het water in ben geweest. De meerkoeten hebben er vooralsnog voor gezorgd dat het water bij het strand nog niet dichtgevroren is. Dus de kans is groot dat we zondag weer kunnen afkoelen….
Ik had verwacht dat er gisteren de hele dag een winters landschap te zien zou zijn. Maar de zon was dermate krachtig, dat veel ijzige grond ’s middags al weer verdwenen was. Ik heb toch even een rondje gewandeld in de hoop dat er nog wat moois te fotograferen viel. Ik moest het doen met een paar reigers.
Na een mooi concert van onze vrienden van de Tennessee Studs in muziekcafé de Amer zaterdagavond was het zondagochtend weer tijd om het koude water op te zoeken.
Laura was er niet bij en toen ik bij Meerstad aankwam was er net een groepje zwemmers die op het punt stond om te vertrekken. Het water is inmiddels te koud om alleen het water in te gaan en ik was even bang dat het niet zou lukken. Maar na een rondje te hebben gefietst zag ik een paar bekende gezichten die ik vorige week had ontmoet. Ik mocht me gelukkig bij hen aansluiten en met ons vieren zijn we twee keer het water in gegaan (het water had een temperatuur van zo’n 3 graden Celsius). Ik ben inmiddels in het bezit van neopreen sokken en handschoenen, de sokken hielpen erg goed, de handschoenen hielpen niet echt. Ik had niet veel last van de kou, behalve bij mijn handen. Volgende week ga ik hopelijk weer het water in en dan houd ik mijn handen iets langer boven water.
Len had een mooi kunstwerk gemaakt, dit is hoe mensen mij tegenwoordig zien….
Volgende week woensdag heb ik weer een afspraak met mijn neuroloog. In het verleden waren die gesprekken nogal confronterend, omdat ik juist op die momenten merkte dat ik toch langzaam achteruit ging. Dat laatste is al een paar jaar niet meer zo, het gaat (in ieder geval lichamelijk) steeds beter met mij en ik ben ervan overtuigd dat mijn nieuwe zwem- en diphobby daar één van de oorzaken van is.
