We hadden alle vier ons eigen verlanglijstje voor deze vakantie: Laura wilde heel graag weer de sfeer proeven van de mooie gezellige Franse dorpjes (GELUKT), Noa wilde toch graag een beetje uitrusten na een leuke maar vermoeiende KEI-week (GELUKT), Ik wilde de Pont d’Arc zien (GELUKT) en Jade wilde heel graag wat tijd met de paarden doorbrengen (GELUKT).
We hadden een reisgitaar en een mandoline bij ons en zo nu en dan zochten we een plekje om samen even muziek te maken. Het werd gehoord door een aantal mensen en de reacties waren positief. We kregen zelfs het verzoek van de gastvrouw om bij de gezamenlijke Table d’Hôtes een paar liedjes te spelen.
Bij de Table d’Hôtes waren alle gasten aanwezig (14 inclusief wij zelf), bij ons mini concert nog 2 mensen extra. Het was een ontzettend fijne avond. Een paar dagen later hebben we nog een liedje aan de rand van het zwembad opgenomen.
Op onze terugweg van de Pont d’Arc naar Jaujac maakten we een tussenstop bij het Middeleeuwse dorpje Balazuc. Prachtige kleine steegjes in een dorpje dat tegen een berghelling is gebouwd. Hier kregen we te maken met de Franse gewoonte dat je midden op de middag niet lekker op een terras kunt eten. We hadden trek, alles was open, maar de keukens waren dicht…
Op mijn verlanglijstje om te bezoeken in de Ardèche stond eigenlijk maar één attractie, ik wilde graag een bezoekje brengen aan de Pont d’Arc (ongeveer 1 uur en 10 minuten rijden van onze Chambre d’Hôte).
De Vallon d’Arc lag aanzienlijk lager dan waar wij zaten, daardoor was het er ook aanzienlijk warmer. Het was ongeveer 36 ºC bij de Pont d’Arc. Ook was het er verschrikkelijk druk.
Dit weerhield Jade en mij er niet van om lekker te gaan zwemmen. Terwijl Noa en Laura een plekje in de spaarzame schaduw hadden gevonden zwommen wij met veel plezier onder de brug en tussen de spelonken.
Op ongeveer een half uurtje rijden lag het dorpje Thueyts. Een prachtig dorpje met mooie kleine steegjes en straatjes. De voornaamste attractie in Thueyts is de “Pont du Diable”, de duivelsbrug.
Er zijn in Frankrijk veel bruggen met deze naam, dit is een Romaanse brug, gebouwd op een basalt stroom (vulkanisch gesteente) over de rivier de Ardèche. Die rivier ziet er hier nog niet uit als een rivier, het is nauwelijks stromend water, waar je overigens wel lekker in kan zwemmen.
Het was leuk om onder de brug door te zwemmen, je moest wel uitkijken voor mensen die van de brug of van de nabijgelegen rotsen in het water sprongen.
Onze accommodatie was zo’n 10 minuten rijden van het dorpje Jaujac. Dit is volgens mij het meest sympathieke Franse dorpje dat ik ooit heb gezien. Het centrale plein is niet betegeld, maar bestaat bijna in zijn geheel uit een soort gravel/zandsteen waarop uitstekend pétanque gespeeld kan worden. Dat gebeurt daar dan ook vrijwel continu. Bijna iedere keer dat we daar zijn geweest werd er op verschillende plekken op het plein gespeeld, door jong en oud. Het plein heeft verschillende terrassen waar we drankjes hebben genuttigd en waar we een keer hebben gegeten. Tijdens ons verblijf waren er twee markten overdag en één ’s avonds, daarnaast was er op maandag- en woensdagavond een concert.
Tijdens het folkconcert op maandag werd er veel gedanst, en ook Jade, Noa en Laura hebben meegedaan.
Door het dorpje Jaujac loopt de rivier de Lignon. Ook in Frankrijk was het droog dit jaar, maar er waren een paar plekken waar we veel hebben gezwommen in heerlijk koud water.
Voor mij was de vakantie in meerdere opzichten toch een klein beetje spannend. Op onze eindbestemming was de weersverwachting goed te noemen. We zaten op een hoogte van ong. 640 meter, waardoor de extreme hitte ons bespaard zou blijven. Er werden temperaturen verwacht tussen de 29 en 32 ºC.
Thuis ben ik geen fan van dergelijke temperaturen, de doorgaans benauwde en vochtige hitte ontneemt me vaak de energie en de lust om iets te doen (behalve misschien fietsen en zwemmen).
In Frankrijk was dat compleet anders. Ik heb geen moment last gehad van de hitte, ik heb dan ook de gehele vakantie zonder noemenswaardige problemen veel gelopen, en dat in een gebied waarin vrijwel geen vijf meter vlak is te noemen.
We verbleven in “Les Cabanes du Loup blue”, we hadden daar twee mooi ingerichte kamers op een prachtig landgoed. Iedere ochtend kregen we ontbijt, er was een zwembad, een leuke gezamenlijke ruimte voor iedereen die in één van de vier accomodaties verbleef en een uitermate behulpzame en lieve gastvrouw.
Vorig jaar zijn we op vakantie geweest in de Jura, dit jaar ging de reis nog wat verder. We hadden de Ardèche als eindbestemming. En omdat dat wel erg ver weg is, hebben we dit jaar niet gekampeerd. Niet kamperen betekent namelijk een enorme hoeveelheid bagage minder, waardoor we geen aanhangwagen achter en geen dakkoffer op de auto hoeven te hebben. Alles paste dit jaar in de kofferbak.
Maar ook dan is de reis voor ons te lang om in één dag af te leggen, we hadden een tussenstop in Longeau, waar we één nacht in een chalet hebben doorgebracht.
We konden afgelopen woensdag weer een traditie in ere herstellen. Door Corona is het skûtsjesilen 2 jaar niet door gegaan, maar dit jaar varen de schepen weer en konden we weer een wedstrijd bezoeken. We waren in Lemmer waar schipper Harmen Brouwer van Langweer de 4e overwinning van dit seizoen behaalde. Het skûtsje van Lemmer werd gisteren kampioen. De twee Drachtster skûtsjes eindigen ook dit jaar traditioneel in de onderste regionen, ondanks nieuwe reglementen die voor meer spanning hebben gezorgd dit jaar.
De dag eindigde voor mij niet al te best: Ik ben herstellende van een acute rugpijn (Na een mooie fietstocht in Drenthe afgelopen weekend was ik zo eigenwijs om een elektrische fiets in mijn eentje van de fietsendrager te halen), woensdag was ik zo eigenwijs om op blote voeten over snikhete basaltstenen te lopen en dat leverde onder beide voeten een aantal grote brandblaren op.
Het is altijd leuk om midden in de zomer een dagje naar Gaasterland te gaan. Ik heb even gezwommen in de Wyldemerk, we hebben kennis gemaakt met Bieke en we zijn tot ’s avonds laat heerlijk verwend met lekker eten en drinken.
