Cellarhouse

De laatste paar foto’s uit Noorwegen zijn door Laura gemaakt.
Ik ben meestal degene die met een camera en telefoon rondloopt en foto’s maakt, maar nu sta ik er zelf ook op….

We hadden een luxe vakantie dit jaar. We hebben slechts 4 nachten in de tent geslapen, alle andere nachten zaten we in een blokhut. Zo ook na Sokna, toen we op een camping waren op zo’n 25 km afstand van Dalen, waar we drie jaar geleden waren.
De camping beloofde een uitzicht op het meer. Dat klopte ook wel, maar we hebben online helaas niet gelezen dat tussen de blokhut en het meer een grasveld was dat in de zomer vol staat met caravans en campers, jammer…. Maar de omgeving was (natuurlijk) prachtig.

Een vakantie naar Noorwegen is voor ons niet compleet zonder een bezoek aan Sokna, waar Dag Tufte ook dit jaar weer een paar weken verblijft in de zomer.
Met Dag gaat het helaas niet zo goed. Dat viel nu nog meer op, omdat we hem al drie jaar niet hadden gezien. Gelukkig heeft hij vrienden die met enige regelmaat naar hem omkijken. Snorre Kopperud is al jaren vaste gast in Sokna als wij er ook zijn, dit jaar is Jan Dahlen daar bij gekomen. Jan kennen we ook al lang. Jan was in het verleden een beroemde country zanger in Noorwegen, hij is al jaren vaste gast op het bluegrassfestival en was in december 2014 één van de gasten die we in Krakau tegen kwamen.
Het verblijf in Sokna was weer heerlijk. Het eindigde met een door Snorre georganiseerd feestje waarop we eindelijk Andres en Lina leerden kennen.

Ik zit momenteel achter de computer terwijl het buiten 37,4 °C is. Ik mag vandaag helaas nog niet zwemmen omdat er gisteren door de tandarts met het nodige “geweld” een kies is getrokken. Morgen mag ik weer zwemmen. Prima, ook al is het dan vast weer een graad of 10 kouder.
In Noorwegen hebben we ook dit jaar geen last van vervelend weer gehad. het heeft één dag gesputterd en één dag geregend. Verder scheen overwegend de zon, net als altijd…..

Na Kongsberg gingen naar een plek ons dierbaar is, vooral omdat we daar ieder jaar onze Noorse vrienden weer tegenkomen. Het Strenger i Gress festival was voor ons weer een feestje, zoals ieder jaar.
En ook dit jaar deden we een paar liedjes op het podium, deze keer voor het eerst een eigen nummer.

Hoewel Noorwegen gelukkig nog niet vol stroomt met toeristen kun je er wel fraaie toeristische attracties vinden. In de buurt van Kongsberg zijn de zilvermijn(en) zo’n attractie. Een klein treintje bracht ons diep in de berg waar in het verleden een grote hoeveelheid zilver werd gewonnen en waar tijdens de Tweede Wereldoorlog Noorse kunstschatten (waaronder “De Schreeuw” van Edvard Munch) werden verstopt.
Het was er kouder dan in druipsteengrotten waar we zijn geweest. Het was er slechts 6 ºC …..

Als gevolg van de Corona pandemie was het inmiddels drie jaar geleden dat we voor het laatst in Noorwegen zijn geweest. Gelukkig mochten we dit jaar weer! De boottickets waren al lang geleden gekocht en een paar keer omgeboekt. Op 3 juli stapten we eindelijk op de Color Magic die ons van Kiel naar Oslo zou brengen. En we reisden niet alleen, Len en Anneke waren ook van de partij.
De eerste dagen brachten we door op een camping in Kongsberg. Laura en ik hadden besloten dat we dit jaar voor luxe zouden gaan, we brachten de eerste nachten door in een ‘cabin’ in plaats van in de tent.