Na de ziekenhuiskuur begin ik (nu al) langzaam weer op te krabbelen, althans zo lijkt het. De nachtrust was extreem kort, maar ik ben niet bijzonder moe en voorlopig nog pijnvrij! Het was wel vreemd om drie dagen aan het infuus te zitten op de plek die tot voor kort als één van twee Corona-afdelingen in de stad Groningen was ingericht. De drukte is nooit extreem geweest, maar de verpleegkundigen waren volgens mij wel weer blij dat de “normale werkzaamheden” weer op het programma stonden.

Covid-19 heeft het leven gekost aan één van de grootste singer-songwriters in Amerika, John Prine. We kennen de muziek van John Prine sinds het eerste weekend dat we met bluegrass in aanraking kwamen (ik althans), in de Duitse Eifel. Op mijn oude weblog heb ik ooit een verhaaltje geschreven over één van de nummers van John Prine, “Paradise”. Je kunt het hier terug lezen. Maar hij heeft nog veel meer prachtige nummers geschreven, waaronder een schitterend nummer over dementie (geschreven op zijn 27ste). Hieronder twee late nummers. “Summer’s End” uit 2018 gaat over de opiodcrisis in Amerika, verslaving aan drugs en pijnstillende medicatie die aan veel mensen het leven kost. In de bijbehorende video wordt duidelijk wat voor impact dat op mensen heeft (maar hieronder niet die video, maar een live registratie………)
Daaronder het laatste nummer dat hij geschreven heeft, “I Remember Everything”.