Archief van
Auteur: Hans

Nog even…..

Nog even…..

De muziek ligt al een hele tijd stil. Zowel met Stringtime als met the Hillbilly Holler hebben we al heel lang niet meer samen gespeeld. Maar het ziet er naar uit dat er ligt is aan het eind van de tunnel en dat we binnenkort weer muziek gaan maken met anderen.
Zo lijkt het er op dat we dit jaar het vorig jaar afgelaste concert in Anloo gaan inhalen. Op 1 augustus geven we voor de derde keer een “Americana in the Round” concert in openluchttheater “de Speulkoel” in Anloo.
Daarnaast zijn we gevraagd om met “A Couple of Strings” komende zomer te spelen in de tuin van stadsboerderij “De Wiershoeck”. In oktober hebben we daar een heel kleinschalig optreden gedaan en dat is blijkbaar goed bevallen.
Hieronder deel ik nogmaals een kleine compilatie van ons laatste Americana concert in Odoorn. In augustus kan iedereen een heleboel nieuwe nummers verwachten.

Kardingerberg

Kardingerberg

Omdat ik tegenwoordig een aardig eindje kan wandelen heb ik een paar weken geleden een paar goede wandelschoenen gekocht. Helaas is het daarna eigenlijk alleen nog maar koud geweest, maar vandaag was het eindelijk weer eens normaal wandelweer.
Laura was vanmiddag in Delfzijl om haar eerste Corona vaccinatie op te halen, daarom heb ik in mijn eentje de Kardingerberg beklommen.

14

14

Jade vierde vandaag haar 14de verjaardag. Niet helemaal volgens de geldende Corona-regels, want ze had 3 vriendinnen op bezoek waar ze van 12.00 uur tot 18.00 uur ontzettend veel plezier mee heeft gehad.
Gelukkig hebben wij ons ook vermaakt, lekker in de tuin. En toen we nog even gingen wandelen kwamen we zowaar een puttertje tegen.

Dwingelderveld

Dwingelderveld

Als we de natuur in gaan voor een mooie wandeling ben ik meestal degene die de bestemming uitzoekt. Tot nu toe was ik daar niet ontevreden over. We hebben een aantal mooie -voor ons niet altijd even bekende- natuurgebieden gezien. Afgelopen weekend was mijn keuze minder gelukkig. Niet dat het Dwingelderveld niet mooi is, integendeel, het is alleen te populair in deze tijd van Corona.
Het was verschrikkelijk druk, op de bestaande wandelroutes was het file lopen. Lopen op die routes betekende bovendien dat je kon zien hoe mensen met de natuur om gaan. Blijkbaar zijn er mensen die de natuur zien als één grote vuilnisbak, bah.
Gelukkig is het Dwingelderveld groot en zijn er genoeg wandelpaden die geen deel uitmaken van bestaande wandelroutes. We hebben derhalve alsnog 8 kilometer in betrekkelijke rust gelopen.

Yves

Yves

Soms schrik ik enorm van de berichten die ik tegen kom op Facebook.
Gisteren ontplofte mijn tijdlijn bijna van alle berichten over Yves Aerts, een bluegrass zanger en -gitarist uit België, al een tijdje woonachtig in Zweden. Op Paasmaandag zijn Yves en zijn vriendin overleden tijdens een kano-ongeluk in Zweden.
We kenden Yves redelijk en hielden enorm van zijn muziek.
Verschillende bands waar hij in heeft gespeeld hebben we met Boet’n Deure geprogrammeerd. We kwamen Yves daarnaast natuurlijk ook tegen op de bluegrassfestivals die we bezochten. De laatste jaren (vanaf 2016) zagen we hem ook in Noorwegen, waar hij onder andere als docent de gitaarworkshops leidde.
De laatste keer heeft Yves een tijdje met Laura en mij meegespeeld bij ons voor de tent. Als Yves mee speelde werd ieder nummer mooier, ook bij ons. Je kunt Yves vinden op Youtube; onder andere solo, met Rocks and Ivy of met de Sons of Navaronne. Het Franse festival “La Roche sur Foron” maakte de volgende tribute.

Lauwersmeer

Lauwersmeer

Onze laatste wandeling of fietstocht is al weer enige tijd geleden, het komt dan ook niet zo vaak voor dat weekenden in maart zo koud zijn als in dit jaar. We hebben behoorlijk wat sneeuw gezien de afgelopen tijd, we wachten op beter weer.
Overigens kom ik wel aan mijn bewegingsdoelen; ik zit inmiddels meer dan een half jaar iedere ochtend tussen de 50 en 60 minuten op de hometrainer en in dat half jaar heb ik maar 7 keer gemist!
2 Maart jl. hebben we voor het laatst een stukje gewandeld, in het Nationaal Park Lauwersmeer.

Noordlaarderbos en de Vijftig Bunder

Noordlaarderbos en de Vijftig Bunder

Het is wederom een weekend met mooi weer, tijd voor een volgende wandeling. We hebben weer zo’n 7,5 km afgelegd, deze keer in het gezelschap van Jade. Noa was er helaas niet bij als gevolg van een slepende voetblessure.
Deze keer hebben we een bezoek gebracht aan het Noordlaarderbos. Er was een mooie wandelroute uitgezet….

Schaatsen

Schaatsen

Ik weet niet wanneer ik voor het laatst heb geschaatst, maar het is een flink aantal jaar geleden. Ik weet nog dat ik na een paar rondjes op de ijsbaan in Zuidwolde dacht dat ik nooit weer op schaatsen zou staan, want het wilde niet meer. Geen controle, geen kracht, veel pijn. De MS had het in dit geval gewonnen van mij.
Maar het bleek een voorbarige conclusie, want afgelopen weekend heb ik op zaterdag en op zondag de schaatsen weer onder gebonden. Ook nu ging het niet allemaal even soepel, maar deze keer lag het vooral aan de heel erg stompe schaatsen. Het was wel weer prachtig om op het ijs te staan. Ergens in de komende weken laat ik de schaatsen slijpen, dan ben ik er volgend jaar weer helemaal klaar voor.
Onze huwelijksdag hebben we deze keer niet in een Grieks restaurant gevierd, de Griek heeft het bij ons bezorgd!

Aekingerzand (Kale duinen)

Aekingerzand (Kale duinen)

Op 14 februari stonden we op schaatsen op het ijs, de temperatuur was winters, onder nul. Een week later (21 februari) hebben we een wandeling gemaakt bij Appelscha op het Aekingerzand, vroeger beter bekend als de Kale Duinen. De winterjas kon thuis blijven, het was prachtig lenteweer.
We hebben ons na zo’n 7,5 km beloond met een lekker kopje koffie en een appelgebakje ’to go’.
Kom maar op met de lente!

Winterwandeling (2)

Winterwandeling (2)

De sneeuw verdwijnt langzaam, maar het ijs wordt nog iedere dag dikker.
Wellicht wordt er morgen door mij geschaatst. De schaatsen hoeven in ieder geval niet geslepen te worden, want het ijs is alles behalve glad….