Er hangt hier al jaren een bolbuikmandoline aan het schuurtje. Niet één om op te spelen, deze is omgebouwd tot vogelhuisje. Er is een tak aan vast gelijmd waar heel soms wel eens een vogel op is gaan zitten. Maar afgelopen zaterdag gebeurde er iets nieuws, voor het eerst verdween een koolmees in de mandoline. Natuurlijk was hij al weer verdwenen toen ik mijn camera had gepakt, maar gelukkig ging hij nog een keer naar binnen.
De 40 kilometer lange fietstocht van afgelopen zondag voerde ons niet alleen langs heel veel hunebedden. We kwamen ook langs de ingang van de oude dierentuin van Emmen en dat maakte me heel nieuwsgierig.
Wildlands is dan misschien niet zo’n groot succes (heb ik van horen zeggen, ik ben er zelf niet geweest), Emmen heeft er wel een prachtig park bij gekregen. Je herkent de dierenverblijven nog, maar nu is het een mooi park met daarin veel ruimte voor een diversiteit aan initiatieven (stadsboerderij, kinderboerderij, museum, theehuis, enz.).
We waren hier aan het begin van onze fietstocht, dus we hebben later in Noord-Sleen geluncht.
De laatste twee hunebedden die we gisteren hebben gezien zijn D36 en D37, de Valther Tweeling. Na onze fietstocht wilden we nog één tussenstop met de auto maken. We moesten er helaas nog wel een kleine wandeling voor maken. Na iets meer dan 40 km fietsen was dat niet echt fijn, maar daarna reden we voldaan naar huis. De hunebedden waar we vervolgens nog langs reden bewaren we voor een volgende fietstocht. We hebben nog 4 hunebedden te gaan.
Het enige hunebed in particulier bezit, op particulier terrein. Maar of de eigenaar hier nou zo blij mee is?
D49 wordt wel gezien als het kroonjuweel onder de hunebedden, het is ook wel bekend als de “Papeloze kerk”. Dit omdat hier in een ver verleden door hervormde geestelijken tegen het paapse gezag werd gepreekt.
Om dit hunebed er in toonbare toestand uit te laten zien is het geruïneerde hunebed D33 gesloopt.
Bij de restauratie is er daarnaast voor gekozen om de helft van het hunebed met een dekheuvel toe te dekken.
Er zijn in Drenthe twee trio’s hunebedden. Het ene trio staat in Bronneger, het andere staat hier op het Emmerveld. Overigens was dit van oorsprong een kwartet, maar hunebed 39a is verdwenen.
Na twee maanden fietsen langs de Drentse hunebedden valt me op dat deze historische monumenten redelijk populaire toeristische bestemmingen zijn. We komen regelmatig mensen tegen die de hunebedden fotograferen, al dan niet met kinderen boven op de stenen.
De twee minst bezochte hunebedden zijn ongetwijfeld D46 en D47. Waar veel hunebedden zich bevinden in mooie natuurgebieden staan deze hunebedden in een woonwijk uit de jaren zestig. Ongetwijfeld gebouwd volgens de toen geldende moderne maatstaven, maar niet allemaal even mooi.
Bovendien is dit hunebed alleen te vinden met behulp van Google maps, zonder navigatie vind je ze niet.
Vlakbij het centrum van Emmen ligt dit hunebed in het bos. Eén van de dekstenen op dit hunebed is de breedste en tevens platste deksteen die op een hunebed te vinden is. Volgens overlevering zou Napoleon Bonaparte tijdens zijn rondje hunebedden hier met zijn paard op zijn gesprongen.
Een heel bijzonder hunebed, het enige langgraf in Nederland.
Binnen de mooie stenenkrans liggen twee hunebedden.
Ook bijzonder is dat de ruimtes tussen de 53 kransstenen is opgevuld met kleine stenen.
Dit grote, maar incomplete hunebed heeft als extra attractie dat er een grote eikenboom in het midden van het hunebed staat. Het hunebed staat op de Emmeres (volgens de informatie op internet), op het bordje staat “Westenesch-N”.
